Showing posts with label Βιολάρης. Show all posts
Showing posts with label Βιολάρης. Show all posts

Saturday, March 25, 2017

Μας γράφουν. ΚΥΠΡΟΣ- 1η Απριλίου 1955 ΕΟΚΑ Α.


1η  Απριλίου 1955

Την 1η Απριλίου 1955 χρυσή σελίδα γράφτηκε στήν ιστορία τής Κύπρου, της Ελλάδας και του Έθνους ανεξαρτήτως τού αποτελέσματος, τα παιδιά της ΕΟΚΑ αγωνίστηκαν, θυσιάστηκαν, πότισαν με το αίμα τους το δένδρο της ελευθερίας που οι εχθροί μας σύμμαχοι όπως πάντα δεν άφησαν το δένδρο να δώσει τους καρπούς, τη σκιά και τη δροσιά του πρός την ορθή κατεύθυνση. Από αρχαιοτάτων χρόνων ο διακαής πόθος την Κυπρίων ήταν η ένωση της Κύπρου με την μητέρα Ελλάδα. Υπήρξαν ευκαιρίες αλλά πάντοτε ξένοι δάκτυλοι έφερναν εμπόδια.
Με την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου πολέμου, η Αγγλία κάλεσε τους Κύπριους να πάρουν μέρος στον πόλεμο στο πλευρό της Ελλάδας και αν κερδηθεί ο πόλεμος να τους αφήσει ελεύθερους να ενωθούν με την Ελλάδα.
Τριάντα χιλιάδες έτρεξαν εθελοντές στην Ελλάδα και αγωνίστηκαν σε όλα τα μέτωπα. Αρκετοί δεν γύρισαν πίσω. Σε όλες τις εκλησίες της Κύπρου έγιναν εράνοι με σεντόνια όπου όλοι έριχναν τα χρυσαφικά τους για βοήθεια, όταν ακούστηκε ότι κινδυνεύει η Ελλάδα. Ο αγώνας τελικά κερδίθηκε αλλά η πονηρή  Αγγλία, αθέτησε την υπόσχεση της.
Το 1948 καλείται ο Μακάριος ο Γ’ να αφήσει τις σπουδές του στη Βοστώνη και να μεταβεί στη Κύπρο να συμπληρώσει τον χηρεύοντα επισκοπικό θρόνο Κιτίου. Μετα από πιέσεις ήρθε και ανέλαβε, το πρώτο του μέλημα ήταν η ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.
Πρωτοστάτησε στο δημοψήφισμα 15 και 22 Ιανουαρίου 1950 όπου το 97% των Κυπρίων ψήφισαν για την ένωση. Στο δημοψήφισμα ψήφισαν και οι Τουρκοκύπριοι. Πολλοί από αυτούς παρακινήθηκαν από τους αριστερούς και το ΑΚΕΛ. Το 2 έως 3% ήταν μάλλον αποχές από δημόσιους υπαλλήλους που δεν ψήφισαν γιατί απειλήθηκαν από την Αγγλία με απόλυση.
Με τον θάνατο του Μακαρίου του Β’ το 1950 εκλέγεται παμψηφεί ως αρχιεπίσκοπος ο Μακάριος ο Γ’.
Το 1951 και 1952 πιέζει την Ελληνική Κυβέρνηση τού Σοφοκλή Βενιζέλου να κάνει προσφυγή στα Ηνωμένα Έθνη για την ελευθερία και ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Η προσφυγή δεν έγινε, ο ίδιος ο Σοφοκλής Βενιζέλος αποκάλυψε αργότερα το 1956 και 1958 ότι πιεζόταν από τους Αμερικανούς. Οι Αμερικανοί ήταν οι άσπονδοι εχθροί μας από τότε.
Το 1954 ο Μακάριος αφού ξεσήκωσε τον Ελληνικό Λαό με τους πύρινους λόγους του ανάγκασε την κυβέρνηση του Παπάγου να κάνει προσφυγή στα Ηνωμένα Έθνη. Και εδώ πάλι θα δούμε ότι η Αμερική δευτέρωσε πρόταση τής Νέας Ζηλανδίας παρακινώντας και άλλα μικρά κρατίδια να ψηφίσουν εναντίον  στην πρόταση για συζήτηση του Κυπριακού. Έτσι φθάσαμε στον ένοπλο αγώνα την 1η Απριλίου 1955. Ο Μακάριος πιέζει και πάλι τον Παπάγο να κάνη προσφυγή στην Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών. Η Αγγλία η πονηρή και πάλι για να αποφύγει την προσφυγή στα Ηνωμένα Έθνη κάλεσε τριμερή διάσκεψη στο Λονδίνο για συζήτηση του Κυπριακού. Τα τρία μέλη που καλέστηκαν ήταν η ίδια η Αγγλία, η Ελλάδα και Τουρκία η οποία Τουρκία ήταν αποκλεισμένη και απαγορευμένη κάθε δικαιώματος επί της Κύπρου από την συνθήκη της Λοζάνης που συμπληρώθηκε το 1923 βάσει των άρθρων 16, 20 και 21.  Όταν ο Μακάριος άκουσε ότι  εκαλέστη και η Τουρκία πήγε στην Αθηνά στις 11 Ιουλίου το 1955 με την συνθήκη της Λοζάνης στα χέρια του. Τους είπε επί λέξει. «Μην πάτε στη διάσκεψη του Λονδίνου μαζί με την Τουρκία η οποία έχει αποκλεισθεί κάθε δικαιώματος επι της Κύπρου από την συνθήκη της Λοζάνης. Εάν πάτε και εμπλακεί η Τουρκία στο Κυπριακό  αν δεν υποφέρομε επι των ημέρων μας θα υποφέρουν τα παιδιά μας η τα εγγόνια μας». Αυτά τους είπε τότε ο Μακάριος και επαληθεύθηκε.
Η Ελληνική Κυβέρνηση δεν άκουσε δυστυχώς τον Μακάριο δέχθηκε την Τουρκία στη διάσκεψη 29/8/1955 – 7/9/1955 που έλαβε χώρα στην Αγγλία και έτσι αναγνωρίσθηκε η Τουρκία, ήρθε στο προσκήνιο και έκτοτε υποφέρει η Κύπρος. Αντί της ένωσης η Τουρκία υποστηριζόμενη από τους Άγγλους – Αμερικανούς δημιουργεί εμπόδια. Οι Τουρκοκύπριοι που ψήφισαν για την ένωση το 1950 τώρα εξοπλίζονται από την Αγγλία εναντίον της ΕΟΚΑ και της ένωσης για να καταλήξουν στις συμφωνίες της Ζυρίχης που υπογράφτηκαν στης 11/2/1959 από τον Έλληνα πρωθυπουργό Κωσταντίνο Καραμαλή και τον Τούρκο ομόλογο του Ατνάν Μεντερέ αφού προηγήθη συμφωνία Αγγλίας, Τουρκίας και Ελλάδας στις 28/12/1958 στη διάσκεψη κορυφής του ΝΑΤΟ στο Παρίσι για ανεξαρτησία της Κύπρου αντί της ένωσης. Το ΝΑΤΟ και η Αμερική είναι ολοφάνερο ότι αυτοί ήταν δημιουργοί και αρχιτέκτονες αυτών των συμφωνιών τής Ζυρίχης. Αντέδρασε ο Μακάριος όταν του δόθηκε το κείμενο των συμφωνιών τις 17/2/1959 στο Λονδίνο αλλά ο Καραμαλής δεν μπορούσε να αλλάξει τίποτε γιατί ήδη ήταν δεσμευμένος με την υπογραφή του στη Ζυρίχη στις 11/2/1959. Τα υπόλοιπα για να φθάσουμε στην εισβολή είναι γνωστά. Εχθροί μας πάντα πρώτοι οι Αγγλοαμερικάνοι μαζί με την Τουρκία.
Ο αγώνας των παιδιών της ΕΟΚΑ ήταν τίμιος αλλά οι σύμμαχοι είναι πρώτοι υπεύθυνοι που αλλάξαν την πορεία του αγώνα. Το ίδιο προσπαθούν και σήμερα να μας διχοτομήσουν με νέο σχέδιο τύπου Ανάν και να εντάξουν την παράνομη Τουρκία για χωροφύλακα τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Οι νέοι μας πρέπει να μάθουν την αλήθεια. Εκείνο που απομένει σε μας σήμερα για να τιμήσουμε και τους Ήρωες της ΕΟΚΑ να μείνουμε ενωμένοι και με ένα στόμα να πούμε όχι στη Τουρκία όχι στην διχοτόμηση. Θέλομε τα πάτρια εδάφη μας μέχρι και την Κερύνια.
Ζήτω οι αθάνατοι ήρωες της ΕΟΚΑ 1955 – 59.
Ζήτω η αδούλωτη Κύπρος.

Πρώην μέλη της ΕΟΚΑ
Δημήτρης Κομοδρόμος
Κυριάκος Αγγελή

Χρίστος Βιολάρης

Wednesday, August 10, 2016

Μελβούρνη.-Ο αγωνιστής ΧΡΗΣΤΟΣ ΒΙΟΛΑΡΗΣ γράφει για τον ΑΕΙΜΝΗΣΤΟ ΜΑΚΑΡΙΟ


Του Χρίστου Βιολάρη ΜΕΛΒΟΥΡΝΗ

Τα επουράνια άνοιξαν
στις 13 Αυγούστου 1913
γεννήθηκε ο Μιχάλης μας
Όπως λέει η ιστορία.


Στην Βηθλεέμ απέναντι
στην όμορφη μας Κύπρο

ε εις το χωριό την Παναγιά
π πιο πέρα από τον Κύκκο.


Ένα αγγελούδι ζωηρό
Έμοιαζε στην ουσία
Ήτανε για την Κύπρο μας
Δευτέρα παρουσία.


Βοσκός ειν’ ο πατέρας του
Μ με βόδια και με γίδια
Που γέμιζα το σπίτι τους
Σ σαν όμορφα στολίδια


Σ Στην ταπεινότητα αυτή
Μεγάλωσε ο Μιχάλης
Όμως από το στόμα του
Ποτέ κακό δεν βγάζεις.


Ει Εις το δημοτικό άριστος
Και πάντοτε εντάξει
Γ για το δάσκαλο του δίδασκε
Και εις την πρώτη τάξη.


Ευχές της μάνας έπερνε
Μ μια μέρα να μπορέση
Το ράσο του επίσκοπου
Στην Κύπρο να φορέσει


Στο μοναστήρι πιο πέρα
Στο ξακουστό τού Κύκκου
Καλογεράκι ντύθηκε
Κι ’ ήρθε καλό της Κύπρου.


Άριστος τώρα και εδώ
Τον στέλουν να σπουδάση
Κι’ ο κόσμος που τον γνώρισε
Τον είχε πια θαυμάση.


Επίσκοπο τον ε ζητούν
Νάρθη πίσω στην Κύπρο
Να ψάλει της ελευθεριάς
Το δοξασμένον Ύμνο.

Αρχιεπίσκοπος ψηλά
Γίνεται πολύ νέος
Και είναι καλάγαθος
Και στη ψυχή γενναίος


Τον τίτλο του Μακάριου
Πήρε με το σπαθί του
Γιατί ήταν πάντα άξιος
Και ο θεός μαζί του


Η μάνα όμως πιά δέν ζεί
Να τον εκαμαρώση
Να θυμηθή και τις ευχές
Που χρόνια τούχε δώση.


Την Κύπρο αποφάσισε
Να την ελευθερώση
Από τους Άγγλους κατακτητές
Να την απαγγιστρώση


Γρήγορα τα κατάφερε
Και έδιωξε τους Άγγλους
Μα δεν πίστευε ποτέ
Θα βρή προδώτες άλλους.


Στην Κύπρο πρώτος πρόεδρος
Έγινε με αξία
Σ’ όλο το κόσμο έδειξε
Πρωτοφανή ευφυΐα.


Οι πάντες εξεπλάγησα
Για την μεγάλη καλοσύνη
Που πάντοτε εκύρητε
Παντού για την ειρήνη


Χιλιάδες εις την Αφρική
Βαπτίζει σαν Μεσίας
Μαύρους που ήταν αντίθετοι
Δευτέρα παρουσίας.


Στήν Δύση στην Ανατολή
Παντού τον εθαυμάζου
Και ελευθερία σκέφτονταν
Όλοι σαν τον κοιτάζουν


Ιούδες όμως βρέθηκα
Για να τον επροδώσουν
Και στο σταυρό του Γολγοθά
Ψηλά να τον καρφώσουν.
Μελβούρνη
3……………….
Σκέφτηκαν όλοι τους μαζί
Χούντα, ΝΑΤΟ ΤΟΥΡΚΙΑ
Τη διχοτόμηση στη Κύπρο μας
Να φέρουν με κακία.


Όχι φωνάζει δυνατά
Ο φλογερός Δεσπότης
Της Κύπρου ο Μακάριος
Ήρωας πατριώτης.


Η χούντα πρωταγωνιστεί
Με τον Ιωαννίδη
Προδίδουν το όμορφο νησί
Της Μεσογείου στολίδι


Πληρώθηκα δολάρια
Αμερικής και ΝΑΤΟ
Και νόμιζαν πως έπερνα
Χρυσάφι με στο πιάτο


Διέταξα να σκοτωθή
Αμέσως ο Εθνάρχης
Της Κύπρου ο αγαπητός
Κι’ άξιος ποιμενάρχης.


Ήτανε το εμπόδιο
Στο ΝΑΤΟ και τη Δύση
Που όλοι την διχοτόμηση
Την θέλανε για λύση


Όχι στη διχοτόμηση
Όχι εις την Τουρκία
Η Κύπρος είναι Ελληνική
Θέλει ελευθερία


Το εβδομηντατέσερα
Στις είκοσι Ιουλίου
Η Κύπρος προδόθηκε
Παρά το θέλημα Κυρίου


Η χούντα εκατάφερε
Στην Κύπρο να περάση
Μα δόθηκε η αφορμή
Παντοτεινά να σπάση


Έκαψαν το προεδρικό
Μέσα στη Λευκωσία
Κτυπά ο αδελφός τον αδελφό
Γίνεται αιματοχυσία
4…………
Του Μακαρίου έψαξαν
Να βρουν θέλαν το πτώμα
Μα ο θεός δεν θέλησε
Να τον επάρη ακόμα


Στην Πάφο τους εξέφυγε
Χωρίς να ησυχάση
Βροντοφωνάζει δυνατά
Χούντα δεν θα περάση


Η Κύπρος είν ελεύθερη
Είναι δημοκρατία
Ποτέ δεν της χρειάζεται
Καμιά δικτατορία


Πατρώνες σας οι Αμερικανοί
Η Δύση και το ΝΑΤΟ
Πρέπει να πέσουν γρήγορα
Στης θάλασσας τον πάτο


Πάνοπλοι όλοι οι χουντικοί
Και η ΕΟΚΑ βήτα
Δηκτατορίαν επέβαλα
Που η Αμερική εζήτα


Γυρεύουν να βρούν πρόεδρο
Για αντικαταστάτη
Του Μακαρίου αντίθετο
ΝΑΤΟ συμπαραστάτη.


Πήγα και βρήκα τον Σαμψών
Που οι Τούρκοι εμισούσα
Σημαντικό δικαιολογητικό
Που οι Τούρκοι εζητούσα


Τούς είπαν πως την Ένωση
Θα κάνουν με τη βία
Και τους εκοροϊδευσαν
Πως δεν θαρθή η Τουρκία


Η ΣΙΑ την καταρτροφή
Εσχεδίασεν εκείνη
Μα έλεγε εις τους οπαδούς
Άλλος φέρει ευθύνη


Ευθύνη που δεν έδωσε
Μια βάση εις το ΝΑΤΟ
Να την χωρίση γρήγορα
Σε πάνω και σε κάτω


5……….
Οκτώ ημέρες ο Σαμψών
Ήταν στην εξουσία
Μπορούσα βάσεις να δοθούν
Μέχρι την Καρπασία


Είδαμε όμως δεν ήταν
Τα σχέδια για βάση
Αλλά για διχοτόμηση
Όπως είχα σχεδιάση


Εκείνα που προφήτευσε
Ο μέγας υπηρέτης
Της Κύπρου ο Μακάριος
Αθάνατος ηγέτης


Πέντε ημέρες αργότερα
Στις είκοσι Ιουλίου
Η Τουρκία εισέβαλε
Βάσει του Νατοϊκού σχεδίου


Ο ουρανός ο γαλανός
Ηλιός σαν προβολέας
Μαύρισαν όταν βομβάρδισε
Ο Τούρκος εισβολέας


Έξη χιλιάδες οι νεκροί
1600 οι αγνοουμένοι
200 χιλιάδες οι πρόσφυγες
Και οι ξεσπιτωμένοι


Το σαράντα τοις εκατόν
Της Κύπρου μας βορείως
Το πήραν οι αλλόθρησκοι
Άδικα και αγρίως


Τα έδωσαν οι Χουντικοί
Και οι Αμερικανοί
Οι κλεύτες οι απαίσιοι
Οι άθλιοι τσιγγάνοι


Οι σύμαχοι τα σχεδίασα
Κι’ ουδέποτε λυγίζουν
Κι’ όμως υπάρχουν Έλληνες
Που τους υποστηρίζουν


Το σχέδιον δεν πέτυχε
Διπλά να την ενώσου
Τα νότια της Κύπρου μας
Στην Χούντα να τα δώσου


6……………
Έζησεν ο Μακάριος
Τα σχέδια αποτύχαν
Στα Ηνωμένα Έθνη αλλαγή
Κι’ αναγνώριση δεν είχαν


Η χούντα πέφτει ξαφνικά
Στην Ελλάδα και στη Κύπρο
Κι’ όλοι τώρα συνέρχοντε
Κι’ ακούν δημοκρατίας ήχο


Οι χουντικοί γκρεμίστηκα
Τους κόπηκε το νήμα
Η Κύπρος μαυροφόρησε
Σε ζωντανό όπως το Λένε μνήμα


Μάνες κλαίνε τους νεκρούς
Χιλιάδες που χαθήκα
Και όλες τις ανάγκασα
Στα μαύρα και ντυθήκα


Ζητούν τούς αγνοούμενους
Αν ζούνε ή άν πεθάνα
Και αν υπάρχουν στη ζωή
Τι χάλια τους εκάνα


Χιλιάδες έποικοι στρατός
Έρχοντε από την Τουρκία
Να καταπνίξου θέλουνε
Την όμορφη ηρεμία


Εποίκους έφεραν πολούς
Με έντεχνη ραδιουργία
Να αυξήσουν τη Τουρκοκυπριακή
Πληθυσμιακή αναλογία


Από του Μορφου την οδόν
Μέχρι την Λευκωσία
Μέχρι και την Αμμόχωστο
Κι’ όλη την Καρπασία


Τα πήρανεοι βάρβαροι
Με εντολή της ΣΙΑ
Μετα από σκληρές μάχες
Και αίματοχυσία


Τα αξιοθέατα και έφορα
Τα πιό όμορφα μέρη
Τα έδοσα στους έποικους
Τους τούρκους πούχαν φέρει


7……….
Την Κύπρο οικονομικά
ήθελαν να εξαντλήσου
και ύστερα πιο εύκολα
να την διχοτομήσου


Απέτειχαν όμως και εδώ
Τους έμεινε η μοχθηρία
Γιατί στη Κύπρο γρήγορα
Ήρθε ευημερία


Η Ελλάδα κι’ απόδημοι
Κι’ οι ξένοι δημοκράτες
Προσέφεραν βοήθεια
Γίναν συμπαραστάτες.


Ο Μακάριος τρέχει παντού
Πάει στα Ηνωμένα Έθνη
Μύνημα συμπαράστασης
Από όλους καταφέρνει


Να φύγουν έποικοι στρατός
Να πάνε στη Τουρκία
Όλοι πια το υπόγραψαν
Δεν θέλουν αδικία


Θέλουν τις δυο κοινότητες
Να ζήσουν με φιλία
Νάνε παντού ελεύθερη
Η επικοινωνία


Ο Μακάριος το δέκτηκε
Έμεινε ικανοποιημένος
Πίσω στην Κύπρο γύρισε
Μα ήταν  λυπημένος


Σαν είδε τα ερείπια
Κι’ όλους αυτούς που λύπαν
Η καρδιά του δεν άντεξε
Έκανε πάνω τρύπα


Φώναζε για δικαίωση
Χωρίς να σταματήση
Έστω αν και ήταν άρωστος
Πήγαινε να λειτουργήση


Συναντήθηκε με τον Ντεκτάς
Να βρούνε κάποια λύση
Ο κόσμος πια ελεύθερος
Στην Κύπρο μας να ζήση


8………
Μαζί εσυφωνήσανε
Μα ο Ντεκτάς αλλάζει
Και για τους Τουρκοκύπριους
Ακόμα δεν το νοιάζει


Κάνει ότι του πουν
Οι σύμαχοι και η Τουρκία
Που θέλουν εις την Κύπρο μας
Πάντα την αδικία


Την Κύπρον η Αμερική
Τη θέλει χωρισμένη
Στις δυο τις κοινότητες
Να είναι διηρημένη


Ελληνοτουρκοκύπριους
Τους θέλει χωρισμένους
Δεν την ενοιάζει να τους δη
Πάντα δυστυχισμένους


Η χώρα η φιλελεύθερη
Κι’ η δεξιά στο κόσμο
Ντροπή όσοι την πιστεύουνε
Και τις κρατούν τον ώμο


Όλοι τους να εκδιωχθούν
Δεν θέλομε προδότες
Να μείνουν εις την Κύπρο μας
Μονάχα πατριώτες


Είναι αδικαιολόγητο
Να θέλομε την Δύση
Που αυτή τη διχοτόμηση
Σχεδίασε για λύση


Μάταια ο Μακάριος
Ζητά απ’ αυτούς λύση
Αυτοί εις την καταστροφή
Μας έχουν οδηγήση


Η ραγισμένη η καρδιά
Του θρηλικού εθνάρχη
Του άείμνηστου ηγέτη μας
του άξιου ποιμενάρχη


Δεν άντεξε στην πίεση
Στην τόσην αδικία
Που έφεραν οι σύμαχοι
Μαζί με την Τουρκία


9………..
Σταμάτησε η καρδιά
Ο Μακάριος πεθαίνει
Η Κύπρος απροστάτευτη
Και ορφανή πια μένει


Στις τρεις Αυγούστου
19 εβδομήντα εφτά
Έφυγε ο μεγάλος  ηγέτης
Για παντοτινά


Χάθηκε η μορφή
Με την σπάνια καλοσύνη
Που παντού όπου επήγαινε
Μιλούσε για ειρήνη.


Οι πύρινοι οι λόγοι του
Στ’ αυτιά όλων σφυρίζουν
Όλοι όταν τον θυμιθούν
Αρχίζουν να δακρύζουν


Μας άφησε στις υποθήκες του
Την Ελλάδα να αγαπούμε
Τις χριστιανικές τις παραδόσεις μας
Να τις διατηρούμε


Δίδαξε στην Ιστορία
Και για όλους τους αιώνες
Ειρήνη και ελευθερία
Με ηρωικούς αγώνες


Στου Κύκκου πάνω στο θρονί
Εκεί τον έχουν θάψει
Λίγο πριν φύγη από τη ζωή
Εκεί είχε διατάξη


Προτίμησε εκεί ψηλά
Για να μας βλέπει όλους
Μέχρι το Ριζοκάρπασο
Και τους αρχαίους Σόλους


Κομήσου τώρα ήσυχα
Ηρωικέ νεκρέ μας
Το όνομα σου γράφτηκε
Σε όλους τις καρδίες μας


Το όνομα σου γράφτηκε
Μέσα στην Ιστορία
Και έγινες το σύμβολο

Για την ελευθερία

Ψάξε στην Εφημερίδα efhmeris.blogspot.com

wibiya widget

There was an error in this gadget