Sunday, May 28, 2017

Γ.ΠΕΤΑΛΩΤΉΣ :Μήπως επιτέλους !!! Να διερευνηθεί

 Ποιοι δεν μέτρησαν σωστά το έλλειμμα και είπαν ψέματα;
 Ο Εκπρόσωπος Τύπου του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ Δημοκρατών Σοσιαλιστών, Γιώργος Πεταλωτής, σχετικά με την απαλλαγή του Γεωργίου , έκανε την ακόλουθη δήλωση:
 «Η μεθόδευση και η πορεία προς την παραπομπή του Γεωργίου της ΕΛΣΤΑΤ, είναι αντίστοιχη της αντιμετώπισης όλων όσων είπαν την αλήθεια το 2009.

 Όσων δημιούργησαν θεσμούς Διαφάνειας και χρηστής Διοίκησης. Συκοφαντήθηκαν, λοιδορήθηκαν, τιμωρήθηκαν πολιτικά.
 Για να καλυφθούν όσοι και όσα μας έφθασαν στην κατάσταση σήψης που βιώνουμε.
 Για να ανοίξουν το νέο κύκλο φαυλότητας που ζούμε. 
Η απαλλαγή Γεωργίου για δεύτερη φορά, πρέπει να λειτουργήσει με την ίδια αντιστοίχιση, για να βγει η χώρα επί τέλους από το τέλμα.»
 Επίσης το ΚΙΝΗΜΑ Δημοκρατών Σοσιαλιστών με μικρή αλλά καυστική ανακοίνωσή του σχολίασε την αθώωση εκ νέου του Γεωργίου ως εξής : «Αθώος ξανά ο Γεωργίου.
 Άρα μέτρησε σωστά το έλλειμμα του 2009. 
Μήπως επιτέλους να διερευνηθεί ποιοι δεν το μέτρησαν και είπαν ψέματα;»

Το τραγούδι με 1,3 εκατ. προβολές σε 4 μέρες που βασίζεται σε ηπειρώτικο δημοτικό ρυθμό

Το τραγούδι με 1,3 εκατ. προβολές σε 4 μέρες που βασίζεται σε ηπειρώτικο δημοτικό ρυθμό



29 Μαΐου 2017. Πεθανε ο Κ.Μητσοτακης


Πέθανε τα ξημερώματα της Δευτέρας ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης.
Η οικογένεια του σε ανακοίνωσή της ανέφερε ότι «σήμερα στη 01:00 ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης έφυγε από τη ζωή, περιστοιχισμένος από τους ανθρώπους που αγαπούσε και τον αγαπούσαν».
Γεννήθηκε στα Χανιά στις 18 Οκτωβρίου του 1918 και εξελέγη βουλευτής για πρώτη φορά το 1946. Εκτοτε και για πάνω από μισό αιώνα είχε συνεχή παρουσία στην πολιτική σκηνή.

ΠΟΙΟΣ ΉΤΑΝ Ο Κ.ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ

Γιος του πολιτικού Κυριάκου Μητσοτάκη (1884-1944) και της Σταυρούλας Πλουμιδάκη και μικρανηψιός του Ελευθερίου Βενιζέλου, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης γεννήθηκε στις 18/10/1918 στα Χανιά. Ο παππούς του Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ήταν επίσης πολιτικός, ιδρυτής και αρχηγός του κόμματος των «Ξυπόλητων» (Φιλελευθέρων).
Σπούδασε Νομικά και Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Δυτική Γερμανία.
Το 1941, πήρε μέρος ως έφεδρος αξιωματικός στις επιχειρήσεις του Μακεδονικού Μετώπου. Το διάστημα 1942-1944 άσκησε τη δικηγορία στην Κρήτη, ενώ κατά τη διάρκεια της κατοχής πρωτοστάτησε στη δημιουργία αντιστασιακών οργανώσεων. Λόγω της δράσης του συνελήφθη δύο φορές από τους Γερμανούς και καταδικάστηκε σε θάνατο. Για την αντιστασιακή του δράση τιμήθηκε με τα μετάλλια Εθνικής Αντιστάσεως από την Ελλάδα και τη Βρετανία.
Το 1945, επανέκδοσε την ημερήσια εφημερίδα «Κήρυξ Χανίων», η οποία κυκλοφορεί μέχρι σήμερα.
Το 1946, εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Χανίων με τους «Βενιζελικούς Φιλελεύθερους» των οποίων ηγείτο ο Σοφοκλής Βενιζέλος.
Το 1951, ανέλαβε για πρώτη φορά κυβερνητικό αξίωμα ως υφυπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου.
Το 1961, εξελέγη βουλευτής με το νεοσύστατο κόμμα της Ένωσης Κέντρου που είχε ιδρύσει ο Γεώργιος Παπανδρέου και συμμετείχε στον «ανένδοτο αγώνα» κατά της κυβέρνησης του Κωνσταντίνου Καραμανλή.
Το 1964, πρωταγωνίστησε στις ενδοκομματικές διενέξεις που συγκλόνισαν την κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου, ενώ το Νοέμβριο του ίδιου έτους ήρθε σε ρήξη με τον συνάδελφό του αναπληρωτή υπουργό Συντονισμού Ανδρέα Παπανδρέου, η οποία οξύνθηκε με την αμφιλεγόμενη αποκάλυψη μυστικής οργάνωσης στο στρατό (υπόθεση Ασπίδα) και είχε ως αποτέλεσμα την προσωρινή απομάκρυνση από την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου.
Το 1965, διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στα «Ιουλιανά» που οδήγησαν στην απομάκρυνση της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου από το βασιλιά Κωνσταντίνο Β’ και στο σχηματισμό αλλεπάλληλων κυβερνήσεων από πρώην στελέχη της Ένωσης Κέντρου που αποχώρησαν από το κόμμα.
Την 21η Απριλίου 1967, συνελήφθη από τη δικτατορία των συνταγματαρχών και κρατήθηκε σε καθεστώς περιορισμού, αλλά αφέθηκε ελεύθερος με την αμνηστία του Δεκεμβρίου 1967 και ύστερα διέφυγε στη Γαλλία, όπου παρέμεινε περίπου πεντέμισυ χρόνια συμμετέχοντας ενεργά στη δράση κατά του στρατιωτικού καθεστώτος. Το 1973, επέστρεψε στην Ελλάδα, αλλά μετά το πραξικόπημα της 25ης Νοεμβρίου συνελήφθη και πάλι για να ελευθερωθεί τελικά τον Ιούλιο του 1974, όταν ανατράπηκε η δικτατορία.
Στις εκλογές της 17ης Νοεμβρίου 1974, συμμετείχε ως ανεξάρτητος υποψήφιος με το ψηφοδέλτιο του Δημοκρατικού Συνδυασμού Νομού Χανίων, αλλά αν και πήρε 11.322 ψήφους, δεν εξελέγη βουλευτής, παρότι κατετάγη δεύτερος σε αριθμό ψήφων στο νομό.
Το 1977, συμμετείχε στις εκλογές της 20ης Νοεμβρίου και εξελέγη στην περιφέρεια Χανίων ως αρχηγός του νεοσυσταθέντος από τον ίδιο κόμματος Νεοφιλελευθέρων.
Το 1978, προσχώρησε στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας και το 1981 ορίστηκε κοινοβουλευτικός της εκπρόσωπος.
Την 1η Σεπτεμβρίου 1984, εξελέγη πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας με 70 ψήφους έναντι 42 του δεύτερου υποψήφιου Κωστή Στεφανόπουλου.
Στις εκλογές του Ιουνίου 1985, μετείχε ως αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας, η οποία αναδείχτηκε δεύτερο κόμμα με ποσοστό 40,84% και 126 έδρες.
Το Σεπτέμβριο του 1987, εξελέγη αντιπρόεδρος της Διεθνούς Έωσης Δημοκρατικών Κομμάτων (IDU), θέση στην οποία επαναεξελέγη το 1989 και το 1992.
Το 1989, μετείχε για δεύτερη φορά στις βουλευτικές εκλογές της 18ης Ιουνίου, ως αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας, η οποία αναδείχτηκε πρώτο κόμμα συγκεντρώνοντας τη σχετική πλειοψηφία με ποσοστό 44,25% και 145 έδρες.
Στις 20 Ιουνίου 1989 ο πρόεδρος της Δημοκρατίας του ανέθεσε την πρώτη διερευνητική εντολή για να σχηματίσει κυβέρνηση, την οποία όμως παρέδωσε αφού οι προσπάθειες που κατέβαλε στο τριήμερο που ορίζει το Σύνταγμα απέβησαν άκαρπες.
Στις 11 Απριλίου 1990, ενώ είχαν προηγηθεί οι εκλογές της 5ης Νοεμβρίου 1989 στις οποίες το κόμμα του δεν συγκέντρωσε την απαραίτητη πλειοψηφία, κατάφερε να σχηματίσει κυβέρνηση, αφού στις τρίτες κατά σειράν εκλογές της 8ης Απριλίου 1990, η ΝΔ συγκέντρωσε 150 έδρες (ποσοστό 46,88%) και έλαβε την υποστήριξη του Θ. Κατσίκη μοναδικού βουλευτή της ΔΗΑΝΑ.
Στις 12 Ιουλίου 1991, πρότεινε την σταδιακή απομάκρυνση των επιθετικών όπλων από τις περιοχές της ελληνικής Θράκης, της ευρωπαϊκής Τουρκίας και της νότιας Βουλγαρίας. Η πρόταση αυτή, η οποία ανακοινώθηκε λίγες μέρες πριν από το ταξίδι του Αμερικανού προέδρου Τζορτζ Μπους στην Αθήνα, έγινε αμέσως αποδεκτή από τη Βουλγαρία, αλλά δεν βρήκε την ανάλογη ανταπόκριση από την Τουρκία.
Το διήμερο 1-2 Μαϊου 1993, υπήρξε ο οικοδεσπότης πρωθυπουργός της Διάσκεψης των Αθηνών, η οποία εγκωμιάστηκε ως επιτυχία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής στη γιουγκοσλαβική κρίση, αφού, κατά τη διάρκειά της, ο ηγέτης των Σέρβων της Βοσνίας Ράντοβαν Κάραντζιτς, επείσθη να υπογράψει υπό όρους το ειρηνευτικό σχέδιο Βανς-Οουεν.
Η υπογραφή του Σέρβου ηγέτη έγινε δεκτή από τη διεθνή κοινή γνώμη, ως το πρώτο σημαντικό βήμα για τον τερματισμό του εμφυλίου πολέμου στη Βοσνία, αλλά λίγες μέρες αργότερα, το αυτοανακηρυχθέν κοινοβούλιο των Σέρβων της Βοσνίας, απέρριψε με συντριπτική πλειοψηφία το ειρηνευτικό σχέδιο και παρέπεμψε την έγκρισή του σε δημοψήφισμα.
Στις 11 Οκτωβρίου 1993, μετά την εκλογική ήττα της Νέας Δημοκρατίας, υπέβαλε την παραίτησή του στον πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Στις 26 Οκτωβρίου 1993, παραιτήθηκε και από πρόεδρος του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας και στις 3 Νοεμβρίου, ύστερα από πρόταση του νέου προέδρου της ΝΔ Μιλτιάδη Εβερτ και ομόφωνη απόφαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, ανακηρύχθηκε επίτιμος πρόεδρος του κόμματος.
Στις 5 Μαϊου 1994, 42 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ κατέθεσαν στη Βουλή πρόταση κατηγορίας εναντίον του, για την υπόθεση της πώλησης της ΑΓΕΤ, ενώ στις 19 Μαΐου η Βουλή αποφάσισε τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής για την ίδια υπόθεση. Στις 16 Ιουνίου η Βουλή τον παρέπεμψε στο Ειδικό Δικαστήριο για το θέμα των υποκλοπών και στις 15 Σεπτεμβρίου αποφάσισε την παραπομπή του στο Ειδικό Δικαστήριο για την υπόθεση της ΑΓΕΤ. Υπέρ της παραπομπής για την κατηγορία της ηθικής αυτουργίας σε απιστία ψήφισαν μόνον οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, ενώ για τις τρεις άλλες κατηγορίες (παθητική δωροδοκία, παράβαση καθήκοντος και παράβαση του νόμου περί ευθύνης υπουργών) ψήφισαν υπέρ της παραπομπής και οι βουλευτές της Πολιτικής Ανοιξης (ΠΟΛΑΝ).
Στις 16 Ιανουαρίου 1995 η Βουλή, μετά από παρέμβαση του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου, την οποία ο ίδιος χαρακτήρισε «ταπεινωτική υποχώρηση» ζητώντας να δικαστεί για να «λάμψει η αλήθεια», αποφάσισε την αναστολή της δίωξης για τις υποθέσεις της ΑΓΕΤ και των υποκλοπών.
Τον Ιούνιο του 1997, τιμήθηκε με το μέγα βραβείο ελληνοτουρκικής φιλίας »Ιπεκτσί» για τη δραστηριότητά του υπέρ της προσέγγισης της Ελλάδας με την Τουρκία.
Τον Ιανουάριο του 2004, μετά από 58 χρόνια παρουσίας στη Βουλή, ανακοίνωσε την απόφασή του να τερματίσει την κοινοβουλευτική του σταδιοδρομία και δήλωσε ότι θα παραμείνει στην ενεργό πολιτική.
Τον Οκτώβριο του 2005, ιδρύθηκε προς τιμήν του έδρα Κλασικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ του Σαν Φραντσίσκο των ΗΠΑ.
Συνέγραψε τον πρόλογο της συλλογικής έκδοσης του βιβλίου «Μπροστά από την εποχή της η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας 1990-1993», της οποίας υπήρξε πρωθυπουργός, εκδ. Εστία, 2013.
Παντρεύτηκε την Μαρίκα Γιαννούκου (1930-2012), με την οποία απέκτησε τρεις κόρες και ένα γιό.
In. gr-ΑΠΕ ΜΠΕ

Παπάς… κλείδωσε την Εκκλησία γιατί η νύφη καθυστέρησε να έρθει στο γάμο!


Δεν έχει προηγούμενο αυτό που συνέβη σε εκκλησία επαρχίας της Λάρισας προ εβδομάδων.
Η νύφη όχι απλά τήρησε το… έθιμο της καθυστέρησης να μεταβεί στην Εκκλησία, αλλά άργησε 45 ολόκληρα λεπτά!
Έξαλλος ο ιερέας από το «στήσιμο», μόλις την είδε να έρχεται έβγαλε το κλειδί και κλείδωσε την πόρτα της Εκκλησίας!
«Έχω μία δουλειά, θα επιστρέψω σε 45 λεπτά» φέρεται να είπε στους δύο μελλόνυμφους που παρακολουθούσαν άναυδοι τη σκηνή.
Τελικά ο γάμος έγινε με συνολική καθυστέρηση… μιάμισης ώρας!
Σύμφωνα με πληροφορίες του onlarissa.gr, οι νεόνυμφοι κατήγγειλαν το περιστατικό στην οικεία Μητρόπολη.
Πηγή: onlarissa.gr

Μελάνια Τραμπ: "Συγκλονιστική" εμφάνιση! [pics]

 Μελάνια Τραμπ'μας έχει συνηθίσει σε πολύ στιλάτες εμφάνισεις... Όμως αυτή τη φορά το πήγε ένα σκαλοπάτι παραπάνω και έκανε ίσως την πιο εντυπωσιακή εμφάνιση της! 






Η Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ ξεναγήθηκε στα στενά της Σικελίας φορώντας ένα υπέροχο μακρύ φλοράλ φόρεμα των D&G. Το φόρεμα συνδύασε με λευκά flat loafers δίνοντας ένα πιο απλό ύφος στο στυλ της! Η Μελάνια Τραμπ βόλταρε και τράβηξε όλα τα βλέματα και πάλι πάνω της. Οι φωτογράφοι δεν χόρταιναν να την απαθανατίζουν ενώ ο κόσμος την φώναζε και εκείνη ήταν χαμογελαστή και προσιτή. 

ΑΠΕ.φωτογραφίες 

ΚΑΛΑΜΠΆΚΑ. Εντυπωσιακή παρουσίαση του βιβλίου «Όπου η ζωή στο κόκκινο» της Έρης Μαυρογιάννη


Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση του βιβλίου της συγγραφέως Έρης Μαυρογιάννη «Όπου η ζωή στο κόκκινο», το βράδυ της Παρασκευής στο ξενοδοχείο EDEN της Καλαμπάκας.
Την εκδήλωση συντόνισε ο δημοσιογράφος Θανάσης Βλάχος, ενώ για το νέο βιβλίο μίλησαν η παιδαγωγός και εμψυχώτρια της βραδιάς ,στον ρόλο της «Καλλιόπης», ηρωίδας του βιβλίου, Βίκυ Φαγκρίδα, η εκπαιδευτικός Ευαγγελία Παπαχρήστου, η  αρθρογράφος του desing magazine Κωνσταντίνα Κολοκούρη και η ίδια η συγγραφέας.
Συμμετείχε η σχολή χορού και έκφρασης της Δήμητρας Κανάτα και στο τραγούδι η Παρασκευή Χαιροπούλου. Επίσης παραβρέθηκαν οι γιατροί  Παναγιώτα Φιλίππου, χειρούργος μαιευτήρας-γυναικολόγος και ο Κώστας Λαμπρογεώργος, χειρούργος οδοντίατρος.Το μυθιστόρημα της Έρης Μαυρογιάννη, επιλέχθηκε και ζητήθηκε να καταχωρηθεί στη βιβλιοθήκη της πόλης Ταγκαρόγκ(Tagkarongk), της Ρωσίας. Καταχωρήθηκε επίσης στην (osdel), Βιβλιογραφική Βάση Δεδομένων του Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης Έργων του Λόγου, ενώ υπάρχει σε διαδικτυακά βιβλιοπωλεία.
Το βιβλίο της Τρικαλινής συγγραφέως, βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα. Μέρος των εσόδων των παρουσιάσεων, διατίθενται στον Πανελλήνιο Σύλλογο Παιδιών με Συγγενείς Καρδιοπάθειες, «Η καρδιά του παιδιού»



Saturday, May 27, 2017

Ένα βιβλίο ο κόσμος κι όσοι δεν ταξιδεύουν βλέπουν μόνο την μια σελίδα του..


Ο κόσμος είναι ένα βιβλίο και αυτοί που δεν ταξιδεύουν διαβάζουν μόνο μία σελίδα του.
Άγιος Αυγουστίνος

Όπου κι αν πας, πήγαινε με όλη σου την καρδιά.
Κομφούκιος

Το Παρίσι είναι πάντα μια καλή ιδέα.
Audrey Hepburn

Η Βενετία είναι σαν να τρως ένα ολόκληρο κουτί σοκολατάκια με λικέρ με τη μία.
Truman Capote

Ποτέ μην πας ταξίδια με κάποιον που δεν αγαπάς.
Ernest Hemingway

Το να ξυπνάς εντελώς μόνος σε μια ξένη πόλη είναι ένα από τα πιο ωραία συναισθήματα.
Freya Stark

Θα ήθελε να ήταν επιβάτης σε οτιδήποτε πήγαινε οπουδήποτε, αλλά κυρίως σ’ ένα καράβι.
William Saroyan

Δεν ταξιδεύω για να πάω κάπου, αλλά για να πάω. Ταξιδεύω για χάρη του ταξιδιού. Το ζήτημα είναι να μετακινείσαι.
Robert Louis Stevenson

Ένα ταξίδι χιλίων χιλιομέτρων αρχίζει με ένα βήμα.
Λάο Τσε

Ο καλός ταξιδευτής δεν έχει σταθερά σχέδια και δεν έχει καμιά πρόθεση να φτάσει κάπου.
Λάο Τσε

Να ταξιδεύεις σημαίνει να ζεις.
Hans Christian Andersen

Το ταξίδι, όπως και η αγάπη, εκφράζει μια απόπειρα να μετατρέψουμε το όνειρο σε πραγματικότητα.
Alain de Botton

Ο ταξιδευτής βλέπει αυτό που βλέπει. Ο τουρίστας βλέπει αυτό που ήρθε να δει.
G. K. Chesterton

Κάθε άρτιος ταξιδευτής δημιουργεί πάντα τη χώρα όπου ταξιδεύει.
Νίκος Καζαντζάκης

Κάθε ταξίδι έχει μυστικούς προορισμούς που ο ταξιδιώτης δεν γνωρίζει.
Martin Buber

Όποιος ταξιδεύει πολύ, ξέρει πολλά.
Thomas Fuller

Ανακάλυψα ότι δεν υπάρχει πιο σίγουρος τρόπος για να καταλάβεις αν σου αρέσουν κάποιοι άνθρωποι ή αν τους μισείς από το να ταξιδέψεις μαζί τους.
Mark Twain

Να ταξιδεύεις σημαίνει να ανακαλύπτεις ότι όλοι είναι λάθος για τις άλλες χώρες.
Aldous Huxley

Το πραγματικό ταξίδι της ανακάλυψης δεν συνίσταται στο να αναζήτας νέα τοπία, αλλά στο να έχεις καινούργια μάτια.
Marcel Proust

Δεν έχουν χαθεί όλοι όσοι περιπλανιούνται.
J. R. R. Tolkien

Πηγή: egriechen.info

Thessaloniki Arts and Culture 

Τουρισμος στα Τρικαλα. 4 νέα παιδιά απο μακριά μας είπαν ..


Τέσσερις νέοι  άνθρωποι από διαφορετικά σημεία του πλανήτη, συναντήθηκαν  χθες βράδυ στα Τρικαλα..


Ήταν η Σου από τη Βραζιλία ο Αλεξ από τη Γερμανία, ,ο Άκας από την Ινδία και ο Κάσπερ από την Ολλανδία (φωτογραφία).
 Η γνωριμία τους έγινε στο Χόστελ "Μετέωρα"  και οπως μου ειπαν,σε λίγα λεπτά βρέθηκαν στα στενά που κάποτε σεριάναγε ο Ασκληπιός γιατρεύοντας τους ασθενείς του ενώ τωρα ξένοι και ντόπιοι οδεύουν εκεί για να γεμίσουν τα άδεια η μισογεμισμενα στομάχια τους στα πολλά φαγαδικα..
Αφού έφαγαν κάτι φθηνό ρώτησαν πόσο κάνει η μπίρα.
Τα έχασαν όταν άκουσαν 5 ευρώ το μπουκαλι και ρωτώντας έφθασαν στην ψησταριά του Χλωρού κι όταν έμαθαν ότι μπορούν να έχουν το ξανθό υγρό με 2 ευρώ το μπουκαλι αγαλλιασε η ψυχή τους..γιατί με 5 € μπορούσαν να πιούν το περιεχόμενο  δυόμισι φιαλών.
-Γιατί τόσο ακριβα στο εστιατόριο, με ρωτησαν.!
Πήγα να πω ότι σε όλο τον κόσμο πολλοί κλέφτες που εμπλεξαν με τη γαστρονομια το παίζουν έξυπνοι και ξαφριζουν τους τουρίστες, αλλά σκεπτόμενος ότι στα φαγαδικα της Μελβούρνης συχνά πληρώναμε μέχρι και 15 δολάρια για μια μπιριτσα απαντησα:
-  Τα έξοδα  στα εστιατόρια είναι μεγαλύτερα!!!
Α λλά τη φωτογραφία την πήρα για να σας πω πόσο  γαϊδούρια είναι,με το συμπάθιο, κάποιοι δικοί μας.
Ο κος με το μπλε, ο Άκας, καπνιζει,αλλά όταν θέλησε να φουμαρει σηκώθηκε από το τραπέζι και σεβομενος τους μη καπνιστες απομακρυνθηκε λιγο. .. παρότι  ήταν έξω στο πεζοδρόμιο.
Την ίδια ώρα στο εσωτερικό της μικρης ψησταριάς έριξα μια ματιά  και η κατάσταση ήταν απογοητευτικη. Και οι τρεις που ήταν μεσα καπνιζαν άρειμανιως. ..δίπλα στα σπληναντερα,κεμπάπ και κοκορέτσι!
Τι να πεις..
 Εσείς τι θα λέγατε αγαπητέ κ. δημαρχε;

Δημήτρης Παπαγεωργιου

Wednesday, May 24, 2017

Της ημέρας.. Εισαγόμενος πολιτισμός

δίστηλο.docx - NeoOffice Writer
Η κυρία στη φωτογραφία είναι τουρίστρια, από τη Νορβηγία. Λέγεται Μία Ράμβικ και μένει, αυτές τις μέρες, σε κάποιο ξενοδοχείο στην Αγία Μαρίνα. Τη συνάντησα την Τρίτη, 16-5, να πεζοπορεί, ώρα δύο μες στο λιοπύρι, σε έναν αγροτικό δρόμο, μεταξύ Σταλού και Αγίας Μαρίνας. Μάζευε τα σκουπίδια από το δρόμο, τα έβαζε σε σακούλες, που κρατούσε στο σακίδιό της, και αναζητούσε κάδους για να τα ρίξει.
Σταμάτησα το αυτοκίνητό μου και πήρα τις σακούλες της, για να τη βοηθήσω. Είχε καθαρίσει έναν δρόμο, περίπου δύο χιλιομέτρων και έσερνε ένα φορτίο δέκα κιλών. Την ευχαρίστησα, τη φωτογράφισα και δήλωσα  την έκπληξή μου για τον υπερβολικό κόπο που έκανε. Μου απάντησε ότι αυτή η παραδεισένια φύση με το πράσινο και τα λουλούδια αξίζει κάθε θυσία. Είπα ότι αυτό είναι αδιανόητο για τη νοοτροπία «ημών» των ντόπιων και μου απάντησε ότι πάντα και παντού υπάρχουν προβληματισμένοι άνθρωποι και διανοούμενοι που φροντίζουν το περιβάλλον.
Συμφώνησα επιφανειακά, αν και σκέφτηκα ότι δεν υπάρχει στην «ημεδαπήν», ούτε για δείγμα, διανοούμενος που θα μάζευε ποτέ ένα πεταμένο πλαστικό μπουκάλι από την άκρη του δρόμου. Όλα τα περιμένουμε από τον δήμαρχο.
Μου εκμυστηρεύτηκε ότι έρχεται συχνά στην Κρήτη και κάθε μέρα, η ίδια και η παρέα της, κάνουν περιπάτους καθαριότητας. Κρατούσε μάλιστα από την πατρίδα της ένα ειδικό μπαστούνι, που έπιανε τα τενεκεδάκια και τα πλαστικά, με έναν απλό χειρισμό. «Φοβάμαι τα φίδια» μου εξήγησε. «Το μπαστουνάκι με προστατεύει.»
Τη βεβαίωσα ότι στην Κρήτη δεν έχομε δηλητηριώδη φίδια και εκείνη συμπέρανε: «Να άλλη μια απόδειξη ότι η Κρήτη είναι Παράδεισος». «Παράδεισος με πολλά σκουπίδια», είπα εγώ αυτοσαρκαστικά. Και εκείνη απάντησε με ευγένεια: «Ποιος ξέρει, ίσως και στον αληθινό παράδεισο του ουρανού, κάποιοι φροντίζουν το περιβάλλον και μαζεύουν τα σκουπίδια.»
* O Σταύρος Πλανάκης είναι φιλόλογος/Χανιώτικα Νέα. 

Tuesday, May 23, 2017

ΓΡΗΓΟΡΉΣ ΛΑΜΠΡΆΚΗΣ. 54 χρόνια από την δολοφονική επίθεση


Γιατρός, αθλητής, πολιτικός, μα πάνω απ’ όλα αγωνιστής της Δημοκρατίας και της Ειρήνης. Γεννήθηκε στην Κερασίτσα Αρκαδίας στις 3 Απριλίου 1912. Μετά το τέλος των εγκύκλιων σπουδών του μετέβη στην Αθήνα και εισήλθε στην Ιατρική. Από τα εφηβικά του χρόνια ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και αναδείχθηκε δέκα φορές βαλκανιονίκης στο άλμα εις μήκος, ενώ επί 23 χρόνια (1936-1959) κατείχε το πανελλήνιο ρεκόρ του αγωνίσματος.
Έλαβε ενεργό μέρος στην Εθνική Αντίσταση, κατά την περίοδο της γερμανικής κατοχής. Το 1943 ίδρυσε την «Ένωση των Ελλήνων Αθλητών» και διοργάνωσε αγώνες, από τα έσοδα των οποίων τροφοδοτούσε τα λαϊκά συσσίτια. Μετά την απελευθέρωση ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Ιατρική και το 1950 αναγορεύθηκε υφηγητής στην έδρα της Μαιευτικής και Γυναικολογίας.
Στις εκλογές «της βίας και της νοθείας», όπως έμεινε στην ιστορία η εκλογική διαδικασία της 29ης Οκτωβρίου 1961, πολιτεύθηκε με το ΠΑΜΕ (Πανδημοκρατικό Αγροτικό Μέτωπο Ελλάδος), έναν συνασπισμό αριστερών δυνάμεων με επικεφαλής την ΕΔΑ και εξελέγη βουλευτής Πειραιά. Τον ίδιο χρόνο δραστηριοποιήθηκε στο ειρηνιστικό κίνημα και με δική του πρωτοβουλία ιδρύθηκε η «Ελληνική Επιτροπή για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη» (ΕΕΔΥΕ).
Στις 21 Απριλίου 1963 η ΕΕΔΥΕ διοργάνωσε Πορεία Ειρήνης από τον Μαραθώνα στην Αθήνα. Η αστυνομία απαγόρευσε την πορεία και συνέλαβε πολλούς από τους διαδηλωτές, μεταξύ των οποίων και τον Μίκη Θεοδωράκη. Ο Λαμπράκης, προστατευόμενος από τη βουλευτική του ασυλία, πραγματοποίησε μόνος την πορεία, κρατώντας ένα μικρό πανό με το σύμβολο της ειρήνης. Αμέσως μετά συνελήφθη από την αστυνομία.
Στις 22 Μαΐου 1963 ο Γρηγόρης Λαμπράκης παρέστη και μίλησε σε εκδήλωση για την ειρήνη στη Θεσσαλονίκη. Μετά το τέλος της εκδήλωσης δέχθηκε δολοφονική επίθεση σε κεντρικό δρόμο της πόλης από τρίκυκλο, στο οποίο επέβαιναν οι ακροδεξιοί Σπύρος Γκοτζαμάνης και Εμμανουήλ Εμμανουηλίδης. Τραυματίστηκε σοβαρά και πέθανε στις 27 Μαΐου 1963, σε ηλικία 51 ετών. Ο θάνατός του προκάλεσε αγανάκτηση στην κοινή γνώμη, οξύτατη πολιτική κρίση, αλλά και διεθνή κατακραυγή.
Την επομένη ένα πλήθος 500.000 ανθρώπων συγκεντρώθηκε στο Α’ Νεκροταφείο για το «Ύστατο Χαίρε». Γρήγορα, η συγκέντρωση μετατράπηκε σε διαδήλωση καταδίκης της δεξιάς κυβέρνησης του Κωνσταντίνου Καραμανλή και του Παλατιού.
Φυσικοί αυτουργοί της δολοφονίας Λαμπράκη ήταν ο Σπύρος Γκοτζαμάνης και ο Εμμανουήλ Εμμανουηλίδης, αλλά η δικαστική έρευνα που διεξήγαγαν ο εισαγγελέας Παύλος Δελαπόρτας και ο νεαρός ανακριτής Χρήστος Σαρτζετάκης έφεραν στο φως σχέσεις των αρχών με ένα ακροδεξιό παρακράτος. Ο ανακριτής Σαρτζετάκης απήγγειλε, μάλιστα, κατηγορίες και εναντίον ανώτατων αξιωματικών της Χωροφυλακής. Οι φυσικοί αυτουργοί καταδικάσθηκαν τον Δεκέμβριο του 1966 σε πολυετή φυλάκιση και απελευθερώθηκαν κατά τη διάρκεια της δικτατορίας.
Η δολοφονία Λαμπράκη επιτάχυνε τις πολιτικές εξελίξεις. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, αφού διερωτήθηκε «ποιος κυβερνάει αυτό τον τόπο;» εγκατέλειψε την πρωθυπουργία και την πολιτική τον Ιούνιο του 1963 και αποσύρθηκε στο Παρίσι. Χιλιάδες νέοι ίδρυσαν τον πολιτικό οργανισμό «Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη», που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο προοδευτικό κίνημα της δεκαετίας του ’60. Πρώτος γραμματέας της οργάνωσης ανέλαβε ο Μίκης Θεοδωράκης.
Η ζωή και ο θάνατος του Γρηγόρη Λαμπράκη ενέπνευσε τον συγγραφέα Βασίλη Βασιλικό στο περίφημο πολιτικό του μυθιστόρημα με τον τίτλο Ζ. Το 1969 μεταφέρεται με μεγάλη επιτυχία στη μεγάλη οθόνη από τον σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά, με πρωταγωνιστές τους Υβ Μοντάν, Ζαν Λουί Τρεντινιάν και Ειρήνη Παπά.
Ο Γρηγόρης Λαμπράκης με την προσωπικότητα και τη δράση του παραμένει και σήμερα ένα σύμβολο της Δημοκρατίας και του αγωνιζόμενου ανθρώπου κατά της πολιτικής καταπίεσης.
Από. Sansimera.gr

Monday, May 22, 2017

22/23.5.17 Έκρηξη με νεκρούς σε χώρο συναυλίας στο Μάντσεστερ


Σύμφωνα με ανακοίνωση που εξέδωσε η αστυνομική διεύθυνση του Μάντσεστερ, υπάρχουν επιβεβαιωμένα θύματα, αλλά και τραυματίες

Πανικός έχει δημιουργηθεί στη Μεγάλη Βρετανία, καθώς σημειώθηκε έκρηξη στο χώρο που έδινε συναυλία η Αριάνα Γκράντε στο Μάντσεστερ. 

Η έκρηξη που ακούστηκε και αρχικά αποδίδεται σε βραχυκύκλωμα δημιούργησε πανικό και η αστυνομία προσπαθεί να απομακρύνει τον κόσμο. 

Σύμφωνα με ανακοίνωση που εξέδωσε η αστυνομική διεύθυνση του Μάντσεστερ, υπάρχουν επιβεβαιωμένα θύματα, αλλά και τραυματίες. Στην περιοχή έχουν ήδη σπεύσει ασθενοφόρα, ενώ βρίσκονται σε ετοιμότητα τα νοσοκομεία της περιοχής.

Η αστυνομία ζητά από τους πολίτες να αποφύγουν να πλησιάσουν την περιοχή, καθώς θα δυσκολέψουν το έργο των Αρχών που βρίσκονται εκεί.




Νέα έρευνα: Πιθανότατα στην Ελλάδα εμφανίσθηκε ο πρώτος Άνθρωπος

Μετά τη μελέτη δύο απολιθωμάτων


Μέχρι σήμερα πιστεύαμε ότι η εξέλιξη του ανθρώπινου είδους ξεκίνησε στην Αφρική. Ωστόσο σύμφωνα με νέα γερμανική έρευνα ο πρώτος άνθρωπος μπορεί να είχε εμφανιστεί στα Βαλκάνια, ίσως στην Ελλάδα

Ο διαχωρισμός του ανθρώπινου είδους από τους ανθρωποειδείς πιθήκους ενδεχομένως να είχε ξεκινήσει μερικά εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια νωρίτερα από ότι πιστεύαμε μέχρι σήμερα.

Μάλιστα η διαδικασία αυτή ενδέχεται να είχε γίνει στην Ευρώπη και όχι στην Αφρική, όπως υποστήριζε μέχρι σήμερα η κρατούσα θεωρία. Αυτή η νέα υπόθεση παρουσιάζεται για πρώτη φορά σήμερα σε μια δημοσίευση στο περιοδικό «PLOS One» από ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου της Τυβίγγης υπό την Μαντλέν Μπέμε -ειδικότερα από το Κέντρο Ερευνών για την Εξέλιξη του Ανθρώπινου Είδους και της Παλαιοπεριβαλλοντολογίας (HEP). Η επιστημονική ομάδα βάσισε την έρευνά της σε δύο απολιθώματα που ήταν ήδη γνωστά και τα οποία μελετήθηκαν ενδελεχώς σε σχέση με τις περιβαλλοντικές συνθήκες που, βάσει υποθέσεων,  επικρατούσαν πριν από πολλά εκατομμύρια χρόνια στα σημεία που εντοπίστηκαν τα απολιθώματα.

Από Ελλάδα και Βουλγαρία τα απολιθώματα
 
Πού και πότε ακριβώς αναπτύχθηκαν τα πρώτα ανθρωποειδή δεν έχει ακόμη απολύτως ξεκαθαριστεί. Με βάση τα σημερινά δεδομένα ο χιμπατζής θεωρείται ο πλησιέστερος συγγενής του ανθρώπου. Σύμφωνα με πολλούς ειδικούς η εξελικτική γραμμή των προγόνων των χιμπατζήδων και των ανθρωποειδών διαχωρίστηκε πριν από περίπου 5 με 7 εκατομμύρια χρόνια. Η ερευνητική ομάδα από την Τυβίγγη εστίασε τις μελέτες της στα τα δύο μοναδικά απολιθώματα του ανθρωποειδούς που είναι γνωστό επιστημονικά με την λατινική ονομασία Greacopithecus (γραικοπίθηκος). Ας σημειωθεί ότι στα ανθρωποειδή συγκαταλέγονται γενικά τόσο  οι ανθρωποειδείς πίθηκοι (ή αλλιώς πονγκίδες) όσο και οι μακρινοί απόγονοι του ανθρώπου (προάνθρωποι).
Τα δύο απολιθώματα που εξέτασε η ομάδα της Μ. Μπέμε βρέθηκαν το ένα στην Ελλάδα (πρόκειται για απολίθωμα κάτω γνάθου) και το άλλο στη Βουλγαρία (απολίθωμα δοντιού). Μετά από λεπτομερείς αναλύσεις, οι ερευνητές είναι σε θέση να υποθέσουν ότι ο Graecopithecus αποτελεί έναν άγνωστο μέχρι πρότινος πρόγονο του ανθρώπου (προάνθρωπο). Συγκεκριμένα παρατηρήθηκε ότι οι ρίζες των δοντιών του συμπλέκονται μεταξύ τους, κάτι που αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα του ανθρώπου και των μακρινών προγόνων του. Αντίθετα στους ανθρωποειδείς πιθήκους οι ρίζες των δοντιών είναι ξεκάθαρα διαχωρισμένες. «Μείναμε έκπληκτοι και εμείς οι ίδιοι από τα αποτελέσματα των ερευνών μας, διότι πρoάνθρωποι μέχρι πρόσφατα είχαν εντοπιστεί μόνο στην Αφρική, νότια της ερήμου Σαχάρας», ανέφερε ο Γιόχεν Φους, ένας από τους ερευνητές που συμμετείχαν στην έρευνα.


Mια μεγάλη σαβάνα στην ευρωπαϊκή ήπειρο;
 
Οι αναλύσεις των ιζημάτων, από τα οποία αποσπάσθηκαν τα συγκεκριμένα απολιθώματα, οδήγησαν τους επιστήμονες στην εκτίμηση ότι η κάτω γνάθος που εντοπίστηκε στην Ελλάδα είναι ηλικίας 7,175 εκατομ. ετών, ενώ το βουλγαρικό δόντι 7,24 εκατομ. ετών. Τα ευρήματα αυτά εκτιμάται ότι είναι ακόμη πιο παλιά κι από τα παλαιότερα ευρήματα αφρικανικού προανθρώπου, γνωστού στα λατινικά ως Sahelanthropus (Σαχελάνθρωπος), η ηλικία του οποίου υπολογίζεται μεταξύ 6 και 7 εκατομ. ετών. Η γερμανική επιστημονική ομάδα καταλήγει σήμερα στο ότι ο διαχωρισμός προανθρώπων και χιμπατζήδων έλαβε χώρα νωρίτερα σε σχέση με όσα ήταν γνωστά μέχρι σήμερα, και μάλιστα όχι στην Αφρική αλλά στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου, εξαιτίας δραστικών κλιματικών μεταβολών που παρατηρήθηκαν εκεί την ίδια περίπου περίοδο. Μάλιστα στα ιζήματα που εντοπίστηκαν τα δύο απολιθώματα οι ερευνητές εντόπισαν και ίχνη κόκκινης, λεπτόκοκκης λάσπης, η οποία απαντάται στην έρημο. Μεταξύ άλλων εντόπισαν και διαφορετικά είδη αλάτων σε υψηλή περιεκτικότητα. Υποθέτουν ότι έχουν φτάσει εδώ από τη Β. Αφρική.
«Τα στοιχεία αυτά μπορεί να προέρχονται από τη Σαχάρα, η οποία πριν από 7,2 εκατομμύρια χρόνια ήταν εξαπλωμένη (προς τον βορρά). Οι καταιγίδες της ερήμου μπορεί να μετέφεραν κόκκινη σκόνη με άλατα μέχρι τις βόρειες ακτές της τότε Μεσογείου», εξηγεί η Μ. Μπέμε. Επίσης είναι πιθανό, σύμφωνα με τους ερευνητές, οι σφοδρές κλιματικές αλλαγές να δημιούργησαν στην Ευρώπη ένα κλίμα τύπου σαβάνας, κάτι που επιβεβαιώνεται από αντίστοιχα απολιθώματα φυτών. «Σε γενικές γραμμές οι έρευνες σκιαγραφούν από κλιματολογική άποψη την εικόνα μιας σαβάνας. Σε μια τέτοια εικόνα ταιριάζουν τα απολιθώματα του γκραικοπίθηκου, αλλά και απολιθώματα προγόνων της καμηλοπάρδαλης, της γαζέλας, της αντιλόπης, του ρινόκερου», αναφέρει τέλος από την πλευρά του ο Νικολάι Σπασόφ από την Βουλγαρική Ακαδημία Επιστημών, που συμμετείχε επίσης στην ίδια έρευνα.



ΠΗΓΗ: Deutsche Welle

Sunday, May 21, 2017

Τραγικο. Ο στρατός που πήγε για την Αγκυρα έμεινε εκεί πεσκέσι στους Τούρκους


Τον Φεβρουάριο του 1994, το ελληνικό κοινοβούλιο ανακήρυξε τη 19η Μαΐου ως «Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στον Μικρασιατικό Πόντο», ημέρα μάλιστα που ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα το 1919.Το χρονικό της μεθοδευμένης εξόντωσης του ποντιακού ελληνισμού αναγνωρίζεται επισήμως ως γενοκτονία τόσο από την Ελλάδα όσο και την Αυστραλία, αλλά και από πλήθος έγκριτων οργανισμών, όπως η Διεθνής Ένωση Μελετητών Γενοκτονιών (IAGS – 2007). Η επίσημη τουρκική θέση είναι πως δεν υπήρξε γενοκτονία, εγγράφοντας τις απώλειες του ελληνικού πληθυσμού στις συνήθεις φρικαλεότητες του πολέμου, από εχθροπραξίες και αρρώστιες μέχρι στερήσεις, κακουχίες και λιμούς, παρά το γεγονός ότι ελληνικά στρατεύματα δεν εμφανίστηκαν ποτέ στην περιοχή του Πόντου!
Κι όμως, σύμφωνα με τον διεθνή ορισμό για το πότε συνιστά μια ειδεχθής πράξη γενοκτονία, το προμελετημένο έγκλημα που εκτέλεσαν με συστηματικότητα οι Νεότουρκοι έχει όλα τα χαρακτηριστικά της γενοκτονίας: από στρατόπεδα θανάτου στην έρημο, τάγματα εργασίας και βασανισμούς μέχρι εκτεταμένους ξεριζωμούς, λεηλασίες, πυρπολήσεις και επιβολή συνθηκών που η ζωή δεν είναι πλέον δυνατή.
Και βέβαια η γενοκτονία των Ποντίων πραγματοποιήθηκε στην ίδια ιστορική περίοδο με τις γενοκτονίες σε βάρος και των άλλων χριστιανικών πληθυσμών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όπως των Αρμενίων και των Ασσυρίων, ως επακόλουθο της ρητής απόφασης των Νεότουρκων για επίλυση του εθνικού προβλήματος «καθαρότητας» των οθωμανικών εδαφών, μέσω του φυσικού αφανισμού των ντόπιων εθνοτήτων, την υποχρεωτική εκδίωξη όσων επιβιώσουν και τον βίαιο εξισλαμισμό όσων παραμείνουν. Η μελανή στιγμή της ιστορίας του ελληνισμού είχε μόλις αρχίσει να γράφεται: οι Έλληνες του Πόντου μετρούσαν στη μεγαλύτερή τους ακμή -τις παραμονές του Α’ Παγκοσμίου- 700.000 ψυχές· μέχρι το τέλος του 1923, είχαν αφανιστεί περισσότεροι από 350.000 άνθρωποι, σε μια ανθρωποσφαγή τρομακτικής βιαιότητας… Ιστορικό πλαίσιο – το χρονικό της φρίκης
Οι Έλληνες του Πόντου, αποκομμένοι από την κύρια ελληνική επικράτεια και τα μικρασιατικά παράλια, ήταν ανέκαθεν αναπόσπαστο τμήμα της περιοχής, αφήνοντας το δικό τους στίγμα στην οικονομική και πολιτιστική ζωή του τόπου. Γιατί όσο κι αν ο ποντιακός ελληνισμός βρέθηκε ξαφνικά στα εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας -μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης και την πτώση της Τραπεζούντας (1461)-, διατήρησε ωστόσο αναλλοίωτο το εθνικό του φρόνημα, τη γλώσσα και τη θρησκεία, αποτελώντας διαχρονικό «αγκάθι» για τον οθωμανό σουλτάνο.
Περιτριγυρισμένοι από άλλες εθνοτικές ομάδες και αποτελώντας μειονότητα στην περιοχή (υπολογίζονται στο 40% του ντόπιου πληθυσμού), οι Έλληνες του Ευξείνου άκμαζαν και προόδευαν, γεγονός που αντικατοπτριζόταν τόσο στα δημογραφικά στατιστικά όσο και στην πνευματική ζωή. Το 1886, ο ποντιακός ελληνισμός έφτανε στους 265.000 ανθρώπους, ενώ στις αρχές του 20ού αιώνα μετρούσε 700-750 χιλιάδες, σύμφωνα με τα μητρώα των τουρκικών Αρχών αλλά και τις εκτιμήσεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Ταυτοχρόνως, από τα 100 ελληνικά σχολεία του Ευξείνου το 1860, ο αριθμός εκτοξεύεται στα 1.400 το 1919, περιλαμβανομένου και του περίφημου Φροντιστηρίου της Τραπεζούντας.
Συνολικός αριθμός μαθητών, 86.000 παιδιά.
 
Τα μεγάλα αστικά κέντρα του Πόντου γνωρίζουν ιδιαίτερη άνθηση στις τέχνες και τα γράμματα, εφάμιλλη των πνευματικών κέντρων της Ευρώπης, την ίδια στιγμή που η δημογραφική άνοδος του πληθυσμού και η οικονομική ευρωστία θα επιτρέψουν στους Έλληνες του Πόντου να επεκταθούν και στις περιοχές του Καυκάσου και της Κριμαίας. Η προετοιμασία της θηριωδίας
 
Από το 1908 αρχίζει να αναδύεται με ιδιαίτερη δυναμική το κίνημα των Νεότουρκων, μιας μερίδας εθνικιστών που επιζητούσαν -ανάμεσα σε άλλα- τη φυλετική καθαρότητα των οθωμανικών εδαφών. Συνειδητοποιώντας ότι οι τόσοι αιώνες εκτουρκισμού του ντόπιου πληθυσμού δεν είχαν αποφέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα, αποφασίζουν να εξοντώσουν το ελληνικό και χριστιανικό στοιχείο (σε συνέδριο μάλιστα του νεοτουρκικού φορέα στη Θεσσαλονίκη). Η Ιστορία λέει λοιπόν ότι η τελική λύση πάρθηκε από τους Νεότουρκους το 1911, εφαρμόστηκε κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου και ολοκληρώθηκε από τον Μουσταφά Κεμάλ (1919-1923). Ήδη βέβαια από το 1908 παρατηρούνται οι πρώτες εκτοπίσεις του ελληνικού πληθυσμού στην ευρύτερη περιοχή της Μικράς Ασίας, καθώς και μαζικές εκτελέσεις των Ελλήνων του Πόντου. Το 1911 ωστόσο μπαίνει μπροστά το μεθοδευμένο και διεξοδικό πλάνο εξόντωσης, που θα εκτελεστεί στα χρόνια που ακολουθούσαν: υποχρεωτική επιστράτευση όλων των αντρών από 15-45 ετών και καταναγκαστική δουλεία σε Τάγματα Εργασίας (τα διαβόητα «Αμελέ Ταμπουρού»), κάτω από εξοντωτικές συνθήκες που αφάνιζαν μαζικά τον πληθυσμό από τις στερήσεις, την πείνα και τις ασθένειες.
Ταυτόχρονα, άτακτες ορδές Τούρκων αρχίζουν να επιτίθενται στα διάσπαρτα ελληνικά χωριά σκοτώνοντας, λεηλατώντας, κακοποιώντας τις γυναίκες και τελικά παραδίδοντάς τα στις φλόγες. Και βέβαια όσοι απέμειναν ζωντανοί μετά τις επιδρομές εκτοπίζονταν, με τις εξοντωτικές πορείες να στερούν τη ζωή στον άμαχο και ταλαιπωρημένο πληθυσμό.
Το χρονικό της γενοκτονίας
 
Το 1915 είναι το ορόσημο για τους Έλληνες του Πόντου: εφαρμόζεται εκτεταμένα το πλάνο εξόντωσης των Ποντίων, με τα ευρωπαϊκά κράτη απασχολημένα στις εχθροπραξίες του Α’ Παγκοσμίου. Ταυτόχρονα σχεδόν, αρχίζει να συντελείται και η Γενοκτονία των Αρμενίων, αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο για το ειδεχθές νεοτουρκικό πλάνο. Την ώρα που συνεχίζονται οι εθνοκαθάρσεις, το 1916 χτυπιέται η Σαμψούντα, με τον ελληνικό πληθυσμό να υποφέρει φρικιαστικά δεινά. Μόνο η Τραπεζούντα γλιτώνει την καταστροφή γιατί είναι πλέον κάτω από ρωσικό ζυγό.
Όταν μάλιστα ο ρωσικός στρατός εγκατέλειψε την πόλη το 1918, ο μισός τουλάχιστον ελληνικός πληθυσμός ακολούθησε τα στρατεύματα στην οπισθοχώρησή τους, εξαιτίας της τουρκικής απειλής που καραδοκούσε. Με το τέλος του Μεγάλου Πολέμου, ο ποντιακός ελληνισμός θεώρησε πως τα δεινά του είχαν πάρει τέλος, αφού θα μπορούσε να προσαρτηθεί στην ελληνική επικράτεια. Η ελληνική κυβέρνηση αρνήθηκε ωστόσο, καθώς δεν ήταν σε θέση να προστατεύσει τις απομακρυσμένες ποντιακές περιοχές από την τουρκική εισβολή, και οι Πόντιοι προχωρούν στο περίφημο Ποντοαρμενικό Κράτος, με την ήττα ωστόσο του αρμενικού στρατού στο Ερζερούμ από τον Μουσταφά Κεμάλ να αφήνει τον ποντιακό ελληνισμό στο έλεος των Νεότουρκων.
 
Το 1919 αρχίζει η δεύτερη φάση της γενοκτονίας, με νέους -ακόμα πιο σφοδρούς- διωγμούς από το κεμαλικό καθεστώς, πολύ πιο βίαιους και απάνθρωπους από τους προηγούμενους. Στις 19 Μαΐου 1919 έρχεται η καθοριστική στιγμή για την τύχη του ποντιακού ελληνισμού, με την απόβαση του Κεμάλ στη Σαμψούντα και κατόπιν την εισβολή στην Τραπεζούντα: οι μαζικές εκτελέσεις, ο ξεριζωμός και το κλίμα τρομοκρατίας αναγκάζουν τον πληθυσμό να εγκαταλείψει τις εστίες του. Όσοι επιβιώνουν, καταφεύγουν στα βουνά, με τις κακουχίες και τις στερήσεις σε βασικά αγαθά να μετατρέπουν την έξοδο σε πορεία θανάτου. Όσοι γλιτώνουν και από αυτή τη δοκιμασία, διαπιστώνουν ότι έχουν οδηγηθεί σε ενέδρα, με τις αγχόνες να είναι ήδη στημένες και να τους περιμένουν.
 
 Παρόλα αυτά, η ποντιακή περηφάνια δεν έσκυψε το κεφάλι: οργανώνεται σε αντάρτικο στα βουνά, με τα μέλη της ποντιακής αντίστασης να φτάνουν στις 12.000 περίπου το 1921, σύμφωνα με τον έγκριτο ιστορικό Κωνσταντίνο Παπαρρηγόπουλο. Οι άτακτοι αυτοί μαχητές, σφυρηλατημένοι στις κακουχίες και την ανέχεια, θα επιφέρουν μια σειρά από δυνατά χτυπήματα στον οργανωμένο κεμαλικό στρατό και θα καταφέρουν να περισώσουν αμάχους από τα λυσσασμένα δόντια του διώκτη.
Παρά την αντίσταση των πατριωτών Ποντίων, μέχρι το καλοκαίρι του 1922 ο Κεμάλ, έχοντας εκκαθαρίσει τα δευτερεύοντα μέτωπα στη Μικρά Ασία (Μικρασιατική Καταστροφή), προχωρά σχεδόν ανενόχλητος στη σταδιακή εξόντωση του ποντιακού ελληνισμού. Πόλεις, κωμοπόλεις και χωριά λεηλατήθηκαν και κάηκαν, οι κάτοικοι σφαγιάστηκαν, ατιμάστηκαν και εξορίστηκαν, με όσους γλίτωσαν από το τουρκικό μένος να καταφεύγουν στα απομακρυσμένα βουνά για να σωθούν.
Το τέλος του ποντιακού ελληνισμού είχε έρθει. Το ζοφερό πλάνο των τούρκων εθνικιστών πέτυχε τον αποτρόπαιο σκοπό του: με τη γενοκτονία του πληθυσμού, τους εκτοπισμούς, τις λεηλασίες και τις πυρπολήσεις, κατάφεραν την πολυπόθητη αλλοίωση του εθνολογικού χαρακτήρα των ελληνικών περιοχών. Η βίαιη εξαφάνιση των Ελλήνων από τα προγονικά εδάφη πληρώθηκε με 353.000 ψυχές την περίοδο 1916-1923. Ο Κεμάλ Ατατούρκ, στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση της 13ης Αυγούστου 1923, πληροφορεί περιχαρής την ομήγυρη: «Επιτέλους, ξεριζώσαμε τους Έλληνες από τον Πόντο» (αναφέρεται από τον συνταγματάρχη Μουζέν, που παρακολούθησε τις εργασίες της εθνοσυνέλευσης, σε επιστολή του προς το γαλλικό Γενικό Επιτελείο Στρατού)…
 Ξεριζωμός 
 Η τελευταία πράξη του ποντιακού δράματος διαδραματίζεται τον Οκτώβριο του 1922: ο Ατατούρκ συμφωνεί να μεταφερθούν οι Έλληνες του Πόντου με τουρκικά καράβια στην Κωνσταντινούπολη και από εκεί με ελληνικά πλοία στην ελληνική επικράτεια. Οι Πόντιοι θα αναγκαστούν λοιπόν να αναζητήσουν νέες πατρίδες, με το κύριο σώμα του ελληνισμού του Ευξείνου να καταφεύγει στη μητέρα Ελλάδα, αλλά και μια μερίδα να εγκαθίσταται στις νότιες περιοχές της Ρωσίας.
Το προσφυγικό ποντιακό ρεύμα προς την Ελλάδα θα ξεκινήσει τον Νοέμβριο του 1922 και θα συνεχιστεί σε όλη τη διάρκεια του 1923, ενώ το 1924 ο χριστιανικός πληθυσμός του Πόντου θα περιληφθεί στην ελληνοτουρκική σύμβαση για την ανταλλαγή των πληθυσμών. Οι εκτιμήσεις για τον αριθμό των Ποντίων που αποβιβάστηκαν στην Ελλάδα δεν είναι ακριβείς, καθώς περισσότεροι από 1.200.000 μικρασιάτες πρόσφυγες εγκαταστάθηκαν στην ελληνική επικράτεια κατά τη δεκαετία του ’20. Οι ποντιακές κοινότητες υπολογίζουν τον αριθμό των ξεριζωμένων σε 400.000 περίπου ψυχές, με το προσφυγικό ποντιακό κύμα να βρίσκει νέο σπίτι στα μεγάλα αστικά κέντρα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, αλλά και στους νομούς Δράμας, Κιλκίς, Καβάλας, Ξάνθης, Κοζάνης, Πρέβεζας κ.ά., μπολιάζοντας τον τοπικό πληθυσμό με τον πολιτισμό και το πνεύμα που έφεραν στις αποσκευές τους.
Ο ποντιακός θρήνος
Οι Πόντιοι θρήνησαν γοερά την ελληνική στρατιωτική ήττα στη Μικρά Ασία αλλά και το τέλος του ποντιακού ελληνισμού. Ο παρακάτω θρήνος γράφτηκε και τραγουδήθηκε από τους Ποντίους της Πάφρας του Δυτικού Πόντου (αναφέρεται από τον ιστορικό Βλάση Αγτζίδη):
Κοίταξε τις πέτρες της Άγκυρας βλέπε και τα δακρυσμένα μου μάτια. Μείναμε σκλάβοι των Τούρκων, για δες της μοίρας τα γραμμένα. Οι λόφοι της Άγκυρας είναι μονοκόμματοι Η Ελλάδα κάηκε, κατακάηκε. Να τυφλωθείς καταραμένε ’γγλε, στην Ελλάδα δεν απόμεινε ελπίδα. Ο στρατός που πήγε για την ’γκυρα, έμεινε εκεί πεσκέσι στους Τούρκους. Όσοι μας βοήθαγαν έκαναν πίσω και τους Έλληνες τους παρέσυρε το κύμα.

Ιρανός ΥΠΕΞ σε Τραμπ: «Εξωτερική πολιτική ή απλώς το άρμεγμα της Σαουδικής Αραβίας για 480 δισ;»


Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν Μοχάμαντ Τζαβάντ Ζαρίφ επέκρινε τον Ντόναλντ Τραμπ για τις συμφωνίες για πωλήσεις όπλων που έκλεισε στην Σαουδική Αραβία έναντι εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Τα σχόλια του ιρανού υπουργού Εξωτερικών έγιναν λίγες ώρες αφού ο Ντόναλντ Τραμπ κάλεσε άραβες και μουσουλμάνους ηγέτες να ενωθούν για να νικήσουν του «ισλαμιστές εξτρεμιστές», αφού ζήτησε την απομόνωση του Ιράν ως σπόνσορα της τρομοκρατίας μία ημέρα μετά την επανεκλογή του μεταρρυθμιστή Χασάν Ροχανί στην προεδρία της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
«Το Ιράν- με φρέσκες πραγματικές εκλογές- δέχθηκε επίθεση από @POTUS σε αυτό το προπύργιο της δημοκρατίας και της μετριοπάθειας. Εξωτερική πολιτική ή απλώς το άρμεγμα του KSA (Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας) για $480Β;», έγραψε ο Ζαρίφ στον λογαριασμό του στο Twitter.

Ψάξε στην Εφημερίδα efhmeris.blogspot.com

wibiya widget

There was an error in this gadget