Showing posts with label ΚΙΝΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΩΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ. Show all posts
Showing posts with label ΚΙΝΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΩΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ. Show all posts

Saturday, September 5, 2015

Το ΚΙΝΗΜΑ πάει σε Συνδιάσκεψη και Συνέδριο

 
Τους λόγους για τους οποίους δεν θα κατέβει στις εκλογές παραθέτει με ανακοίνωσή του το ΚΙΝΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΩΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ ενώ ανακοινώνεται οτι προχωρά στη 3η Συνδιάσκεψη στη Θεσσαλονίκη και σε διεξαγωγή συνεδρίου.
ΟΛΗ Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Προς τα Μέλη και τους Φίλους του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ
Αγαπητές Φίλες, αγαπητοί Φίλοι,
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
1. Η χώρα οδηγείται στις κάλπες για τρίτη φορά μέσα σε οκτώ μήνες.
Η ευθύνη για την καταστροφική αυτή εξέλιξη, βαραίνει αποκλειστικά τις πολιτικές δυνάμεις και τις κυβερνήσεις που μεσολάβησαν, μετά την ανατροπή της κυβέρνησης Γιώργου Α. Παπανδρέου.
Με σειρά λαθών και αδιέξοδων επιλογών και με μοναδικό γνώμονα την αποφυγή πολιτικού κόστους εκ μέρους τους.
Την ανωριμότητα και την αναξιοπιστία του πολιτικού συστήματος, πληρώνουμε όλοι σήμερα ακριβά. Η χώρα, η πορεία της οποίας παραμένει αβέβαιη, παρά τη συμφωνία που επετεύχθη πρόσφατα, η Ελληνική κοινωνία που βαρύνεται με πρόσθετο κόστος, από αυτό της κρίσης, ύψους πολλών δεκάδων δις Ευρώ και ιδιαιτέρως οι πιο αδύναμοι οικονομικά συμπολίτες μας.
Οι υποσχέσεις και της δεξιάς και της αριστερής συντήρησης, αποδείχθηκαν ήδη, αδιέξοδες και επιβάρυναν σημαντικά τις θυσίες των Ελλήνων σε πόνο και χρήμα.
Η θέση της χώρας διεθνώς και η αξιοπιστία της υπέστησαν βαρύτατο πλήγμα, η οικονομκή κατάσταση επιβαρύνθηκε σημαντικότατα και οι Έλληνες βίωσαν ό,τι με μεγάλες προσπάθειες καταφέραμε να αποφύγουμε στην αρχή της κρίσης.
Όλα αυτά, αποτέλεσμα των εύκολων λόγων και των φρούδων υποσχέσεων, γέμισαν με πολιτικές αμαρτίες κόμματα που σήμερα πασχίζουν με κάθε τρόπο να καλύψουν αυτές τους τις επιλογές.
Έτσι, με δική τους ευθύνη, διαμορφώνεται ένα πολιτικό και επικοινωνιακό περιβάλλον, που ουδεμία σχέση έχει με τις πραγματικές ανάγκες της χώρας και του Έλληνικού λαού.
Από το δημόσιο διάλογο απουσιάζει εντελώς κάθε συζήτηση που αφορά το πραγματικό διακύβευμα που οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε όλοι. Πολιτικές δυνάμεις και πολίτες.
Αυτό, δηλαδή, που θα έπρεπε να έχει διδάξει όλους μας η κρίση.
Την ανάγκη να αλλάξουμε τη χώρα.
Απέδειξε η δεξιά συντήρηση, για μια ακόμα φορά, ότι δεν θέλει να αλλάξει τίποτα στην Ελλάδα. Απέδειξε και η αριστερή συντήρηση, ότι απλά δεν μπορεί.
Σήμερα, που σχεδόν όλοι έχουν κυβερνήσει και πληρώνουν την απρονοησία τους να μην αντιμετωπίσουν τις πραγματικές αιτίες τις κρίσης, αλλά αντιθέτως, ακόμη και να αποδομήσουν σημαντικές μεταρρυθμιστικές προσπάθειες που έγιναν το 2009-11, το πολιτικό σύστημα της χώρας παραμένει δέσμιο του πελατειασμού και όμηρος μικρών και μεγάλων κατεστημένων και συμφερόντων.
Η συνεύρεσή τους, έχει ως αποτέλεσμα ένα εκρηκτικό πολιτικό και επικοινωνιακό μείγμα, που δυναμιτίζει την όποια προοπτική της χώρας και το μέλλον της Ελληνικής κοινωνίας.
Ένα πολιτικό μείγμα που δηλητηριάζει το πολιτικό περιβάλλον και αποκλείει την έκφραση κάθε νηφάλιας φωνής, επωφελούς για την κοινή μας πορεία.
Ένα πολιτικό μείγμα απαγορευτικό για την αναζήτηση μιας ρεαλιστικής προσέγγισης των πραγματικών προβλημάτων που έχουμε υποχρέωση να αντιμετωπίσουμε ως κοινωνία και πολιτικό σύστημα.
Το αυτονόητο ως εκ τούτου απουσιάζει – την ώρα μάλιστα, που όλα επιβεβαιώνουν την ανάγκη οικοδόμησης μιας σοβαρής πρότασης διακυβέρνησης της χώρας, που να απαντά στα πραγματικά προβλήματά της.
Μιας προοδευτικής πρότασης διακυβέρνησης που να μεριμνά για την απαλλαγή της χώρας από τα κακώς κείμενα του πελατειακού πολιτικοοικονομικού συστήματος.
Η δεξιά συντήρηση δεν μπόρεσε και η αριστερά έδειξε ότι δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτήν την αδήριτη ανάγκη – ήθελαν ή δεν ήθελαν, ας το απαντήσουν οι ίδιοι.
Σημασία έχει ότι, σήμερα βιώνουμε τους πικρούς καρπούς αυτής της πραγματικότητας.
2. Το ΚΙΝΗΜΑ μας, ήταν και παραμένει η μοναδική φωνή που εκφράζει τη μεταρρυθμιστική αριστερά.
Αποδείξαμε ότι, και τη βούληση έχουμε να συγκρουστούμε με τα κακώς κείμενα και μπορούμε να αλλάξουμε τη χώρα.
Το διάστημα που μεσολάβησε από τις εκλογές του Ιανουαρίου, έγινε μια μεγάλη προσπάθεια για να συγκροτηθούμε σε ολόκληρη τη χώρα. Τα αποτελέσματα ήταν ιδιαίτερα σημαντικά, αλλά χρειαζεται περισσότερος χρόνος για ολοκληρωθεί το εγχείρημα. Σημαντικό είναι επίσης και το γεγονός ότι, υιοθετήθηκαν νέες ιδέες για τη συγκρότηση του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ, την Αυτοοργάνωση και την ανοιχτή λειτουργία του, αλλά και σε αυτό το πεδίο χρειάζονται ενισχύσεις και συμπληρώσεις.
Στο πολιτικό πεδίο, το ΚΙΝΗΜΑ είναι η μοναδική πολιτική δύναμη, αν και χωρίς κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, που παραμένει συνεπής στην ανάγκη στήριξης της προσπάθειας της χώρας να ξεπεράσει την κρίση. Προτάσσει το εθνικό και δημόσιο συμφέρον και βάζει πλάτη εντός και εκτός των συνόρων της χώρας, ακόμη και με την ανάληψη πρωτοβουλιών εκ μέρους του Προέδρου του, Γιώργου Α. Παπανδρέου, σε κάθε γωνιά της γης.
Από την πρώτη στιγμή, έθεσε μια και μόνη προϋπόθεση για να προσφέρει τη στήριξή του, την ύπαρξη σχεδίου. Δυστυχώς, απεδείχθη ότι, δεν υπήρχε.
Εδώ και αρκετούς μήνες τονίσαμε την ανάγκη ενός διαλόγου που θα μπορούσε να συμβάλει στον μετασχηματισμό του ευρύτερου προοδευτικού χώρου ώστε να δωθεί μια δυναμική προοπτική στην προώθηση ενός προοδευτικού μεταρρυθμιστικού προγράμματος για τη χώρα. Το ΠΑΣΟΚ, ανταποκρίθηκε προεκλογικά στην πρόσκληση αυτή με όρους που επιβεβαίωσαν τις ιδεολογικές μας διάφορες και δεν έγιναν αποδεκτοί από τα μέλη και τα στελέχη μας.
3. Το ΚΙΝΗΜΑ έδωσε μέχρι τώρα δύο εκλογικές μάχες, του Ιανουαρίου και του Ιουλίου, με το δημοψήφισμα. Και τις έδωσε με αξιοπρέπεια, παρά τα περιοριορισμένα μέσα που διέθετε.
Στη 2η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη αποφασίστηκε ο Πρόεδρος του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ να διερευνήσει τις δυνατότητες συνεργασιών με ευρύτερες δυνάμεις του προοδευτικού χώρου αλλά και το αν υπάρχουν οι απαραίτητες πρακτικές, επικοινωνιακές και πολιτικές προϋποθέσεις που αντικειμενικά επηρεάζουν την εκλογική ετοιμότητα των κομμάτων.
Παράλληλα, διερευνήθηκε κατά πόσο οι δυνάμεις του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ θα δώσουν με τον πλέον συντεταγμένο τρόπο τη μάχη και το αποτέλεσμα ήταν απολύτως ενθαρρυντικό, καθώς όλα τα στελέχη μας χωρίς την παραμικρή εξαίρεση δήλωσαν την αποφασιστικότητα τους να στρατευθούν από όποια θέση στα ψηφοδέλτιά μας και να συμβάλλουν με όλες τους τις δυνάμεις σε αυτήν την προσπάθεια.
Ωστόσο, από πολλούς επισημάνθηκαν δύο σημαντικές παράμετροι:
– Η πρώτη, αφορά το απαγορευτικό για μια αξιοπρεπή συμμετοχή στις εκλογές περιβάλλον λόγω της πολύ σύντομης προεκλογικής περιόδου, των συνθηκών περιορισμού κεφαλαίων που καθιστά πολύ δύσκολη την οικονομική στήριξη από τα μέλη μας και τη μη προβολή των θέσεων μας από τα ΜΜΕ.
Αξίζει ωστόσο να επισημάνουμε, ότι την τελευταία περίοδο, καθώς γινόταν όλο και περισσότερο ορατό το ενδεχόμενο προσφυγής σε εκλογές, τα μέλη και οι φίλοι του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ, ανταποκρίθηκαν δυσανάλογα των δυνατοτήτων τους, με τα ασφυκτικά περιθώρια που όλοι βιώνουμε λόγω των μέτρων στις τράπεζες και στήριξαν την όλη προσπάθεια με ιδιαίτερα συγκινητικό τρόπο και σε κάποιες περιπτώσεις ακόμη και με πράξεις που δύσκολα συναντά κανείς στις μέρες μας.
Για όλη αυτήν την συγκινητική συμμετοχή των μελών και των φίλων του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ, αξίζει η δημόσια έκφραση του σεβασμού μας.
– Η δεύτερη, που συνδέεται με την πρώτη, αφορά τον κίνδυνο να ανακοπεί η πολιτική δυναμική του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ με ένα εκλογικό αποτύπωμα, αποτέλεσμα μιας άνισης μάχης, όπου μέσα οικονομικά και μιντιακά απέκλειαν να ακουστούν δυναμικά οι θέσεις μας.
Η απάντηση στο δίλλημα, δεν μπορεί παρά να είναι μια απόφαση που να διασφαλίζει τις στρατηγικές στοχεύσεις του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ, που συνδέονται και μόνον με την υπηρέτηση του οράματος μας για τη χώρα και την παράταξη. Γι” αυτό αποφασίσαμε να μην συμμετάσχουμε σε αυτές τις εκλογές.
Ήδη, από προχθές το βράδυ, ο Πρόεδος μας, Γιώργος Α. Παπανδρέου, δήλωσε ότι, θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε «δυναμώνοντας το ΚΙΝΗΜΑ μας, ώστε να αποτελέσει τον καταλύτη της ανασυγκρότησης του προοδευτικού χώρου, προκειμένου να υπηρετήσουμε αποτελεσματικά και με συνέπεια τα συμφέροντα του Ελληνικού λαού και της χώρας.»
Καθώς δεν υπάρχουν οι αντικειμενικές προϋποθέσεις για να δώσουμε τη μάχη σε αυτές τις εκλογές, έχουμε χρέος, να προετοιμαστούμε για την επόμενη αναμέτρηση που απ” ό,τι φαίνεται, δεν θα είναι και πολύ μακριά.
Ο αγώνας μας δεν τελείωσε. Το αντίθετο.
Αρκεί να σταθούμε ο ένας δίπλα στον άλλον, όλοι μαζί.
Να ανταποκριθούμε στο χρέος μας να συνεχίσουμε.
Η πορεία του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ δεν τελείωσε. Το αντίθετο.
Βρισκόμαστε ακόμα στην αρχή .
Αν είμαστε δυνατοί και αποφασισμένοι, αξιολογώντας και τις αλλαγές που χρειάζονται για οργανωθούμε ακόμα πιο αποτελεσματικά, είναι βέβαιο ότι θα δώσουμε την επόμενη εκλογική μάχη με τις προϋποθέσεις που μας αξίζουν, που αξίζουν στο ΚΙΝΗΜΑ, στις αρχές και τις αξίες μας, στα ιδανικά μας, στην πολιτική μας πρόταση για τη χώρα και τους Έλληνες.
Για το λόγο αυτό, τις επόμενες ημέρες, σύμφωνα με τις κατευθύνσεις που διετύπωσε ήδη ο Πρόεδρος, αμέσως μετά την απόφαση για τη μη συμμετοχή στις εκλογές, θα ανακοινωθούν από τον ίδιο, όλες οι αναγκαίες αποφάσεις με τις οποίες,
θα ολοκληρώσουμε τη οργανωτική μας κάλυψη σε ολόκληρη τη χώρα,
θα οργανωθούμε καλύτερα κεντρικά και περιφερειακά,
θα επικοινωνήσουμε με κάθε δυνατό τρόπο τα μηνύματά μας,
θα πραγματοποιήσουμε την 3η Συνδιάσκεψη μας στη Θεσσαλονίκη – και τέλος,
θα οδηγηθούμε στο Συνέδριο του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ μας. Στόχος μας να ολοκληρώσουμε οργανωτικά την συγκρότηση μας σε όλη την Ελλάδα ώστε να οδηγηθούμε σε Συνέδριο μέσα στο 2015.
Όλα αυτά, παράλληλα με την ανασυγκρότηση των Τομέων, των Παρατηρητηρίων και των Εργαστηρίων του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ, ώστε να καταστεί αποτελεσματική η δουλειά μας και να ολοκληρώσουμε και συζητήσουμε την πρότασή μας για το Εθνικό Σχέδιο που έχει απόλυτη ανάγκη η χώρα.
Τέλος, όσον αφορά τα περί δικαίωσης:
Τώρα πλέον, πολλοί μιλούν για δικαίωση των επιλογών μας. Δεν υπάρχει ζήτημα τέτοιας δικαίωσης, σήμερα. Αν κάτι δικαιώθηκε, δεν είναι άλλο από όσα αναγκαστικά επιλέξαμε και πράξαμε τότε, για να κρατήσουμε την Ελλάδα όρθια. Δεν είναι λίγο, είναι πολύ, αλλά δεν είναι αυτό που αφορά τη δικαίωση των προσπάθεια μας για τη χώρα.
Δικαίωση για εμάς, είναι να ανταποκριθούμε στο πραγματικό διακύβευμα που αφορά τη χώρα και τον Ελληνικό λαό.
Να συμβάλλουμε με όλες μας τις δυνάμεις, στην εκ βάθρων αλλαγή της χώρας.
Αυτό είναι το όραμά μας – αυτή είναι η στρατηγική επιδίωξη όλων μας και μαζί ιδρυτική δέσμευση του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ μας.
Και για να συμβεί αυτό, απαιτείται:
– Η κατανόηση του πραγματικού προβλήματος της χώρας από όλο και περισσότερους συμπολίτες μας, από όλο και περισσότερες πολιτικές δυνάμεις. Η αλλαγή της χώρας, μπορεί να είναι υπόθεση που έχουν χρέος να φέρουν σε πέρας οι προοδευτικές δυνάμεις του τόπου, αλλά θα γίνει μόνο με τη συμμετοχή του Ελληνικού λαού στη βάση ενός Εθνικού Σχεδίου. Ενός δικού μας σχεδίου.
– Η απόφαση όλο και περισσότερων Ελλήνων να αγωνιστούμε για να αλλάξουμε τη χώρα.
– Και όλα αυτά, με όρους αληθείας. Και κάτι ακόμη, ζήτημα σημαντικό για εμάς,
– Με προοδευτικό πρόσημο.
Γι” αυτό ιδρύσαμε το ΚΙΝΗΜΑ μας και γι” αυτό κάθε μέρα όλο και περισσότερο φαίνεται η αναγκαιότητα της ύπαρξής του.
Και γι” αυτό θα συνεχίσουμε με ακόμη μεγαλύτερο πάθος τον αγώνα όλοι μαζί, με το ΚΙΝΗΜΑ μας ακόμη πιο δυνατό.
Για όλους εμάς, αυτά είναι που αποτελούν την ιστορική συνέχεια για να οδηγηθούμε με συνέπεια και αξιοπρέπεια στην επίτευξη των στρατηγικών στοχεύσεων της 3ης Σεπτέμβρη 1974, όπως αναφέρουμε χαρακτηριστικά και στην Ιδρυτική Διακήρυξη του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ μας.

Tuesday, September 1, 2015

Με πανστρατιά στελεχών στις εκλογές ο Παπανδρέου

Στόχος είναι η είσοδος στη Βουλή κόντρα στα προγνωστικά για το Κίνημα του Γιώργου Παπανδρέου που περνάει στην αντεπίθεση με στελέχη πρώτης γραμμής.
me-panstratia-stelexwn-stis-ekloges-o-papandreou
  
Μετά την αποτυχία των διαπραγματεύσεων με το ΠΑΣΟΚ για κοινή κάθοδο, στο επιτελείο του Γιώργου Παπανδρέου δείχνουν αποφασισμένοι να δώσουν τη μάχη, παρά τα ασφυκτικά χρονικά περιθώρια και στην κατεύθυνση αυτή, σύμφωνα με πληροφορίες, θα συστρατευτούν όλα τα κορυφαία στελέχη, τα οποία θα ενταχθούν στα ψηφοδέλτια, σε αντίθεση με τις εκλογές του Ιανουαρίου, όπου οι περισσότεροι έμειναν στα μετόπισθεν. 
Μεταξύ άλλων, επαναδραστηριοποιούνται και οι Χάρης Καστανίδης και Δημήτρης Ρέππας. 
Πέρα από κάποιες αποχωρήσεις προς το ΠΑΣΟΚ, τις οποίες υπολογίζουν περί τις 15 έως 20, στο ΚΙΔΗΣΟ δουλεύουν πυρετωδώς για την κατάρτιση των ψηφοδελτίων.
Ταυτόχρονα, αναμένεται σφοδρή επίθεση κατά του ΠΑΣΟΚ και της Φώφης Γεννηματά, στην οποία χρεώνουν την αποτυχία των διαπραγματεύσεων για συμπόρευση, χωρίς να κρύβουν τον αρνητικό ρόλο που φέρεται να έπαιξε και ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Σημειώνουν ακόμη ότι υπάρχουν και παλαιότερα στελέχη του ΠΑΣΟΚ και δεν ήθελαν τη συνεργασία, αν και οι ίδιοι βρίσκονται πλέον εκτός πολιτικής, ωστόσο συνομιλούν τακτικότατα με την κ. Γεννηματά.

giwrgos-tha-dwsoume-maxi-me-ksulina-spathia-alla-atsalino-logo

Saturday, August 29, 2015

ΣΗΜΕΙΑ ΟΜΙΛΙΑΣ ΓΙΩΡΓΟΥ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟY ΣΤΗ 2η ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΑΘΗΝΑ, 29 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2015

SEF Kinima

Φίλες και φίλοι,
Θέλω να σας ευχαριστήσω για άλλη μια φορά που σε μια κρίσιμη στιγμή για την χώρα, την οικονομία και την κοινωνία ανταποκριθήκατε στο κάλεσμα του Κινήματος. 
Ξέρω τα πιεστικά επαγγελματικά προγράμματα σας, ξέρω τις οικονομικές δυσκολίες με τις οποίες πολλοί και πολλές από εσάς αντιμετωπίζετε. 
Παρ’ όλα αυτά επιλέξατε να έρθετε σήμερα στην Πανελλήνια Συνδιάσκεψη του Κινήματος.
Είμαστε όλοι μαζί εδώ – να συζητήσουμε και να αποφασίσουμε για τα μεγάλα διλήμματα των εκλογών που θα διεξαχθούν σε τρεις βδομάδες.  
Άλλη μια δύσκολη εκλογική αναμέτρηση.
Η τέταρτη μέσα σε τρία χρόνια για να αποφασίσουν οι Έλληνες για την επόμενη ημέρα της χώρας.
Υπάρχει όμως μια μεγάλη διαφορά από τις προηγούμενες εκλογές:
Ο Ελληνικός λαός έχει βασικά ερωτήματα, απλά – που όμως συζητιούνται κάθε ημέρα στο σπίτι και έξω από αυτό.
Πότε θα βγούμε από την κρίση; 
Πότε θα περάσουμε σε ανάπτυξη; 
Πότε θα αρχίσουν να δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας; 
Πότε θα αρχίσουν να δανείζουν οι τράπεζες;
Ερωτήματα που παραμένουν είτε αναπάντητα είτε οι προτάσεις που κατατίθενται δεν είναι αξιόπιστες και καταρρέουν μόλις έρχονται σε δοκιμασία με την σκληρή πραγματικότητα.
Φίλες και φίλοι,
Κατέπεσαν οι μύθοι.
Μύθοι που αποπροσανατόλισαν την χώρα και ταλαιπώρησαν τον λαό.
Δηλητηρίασαν τη δημοκρατία.
Για μας, από το 2009 – και πολύ νωρίτερα – τα προβλήματα που μας οδήγησαν έως εδώ ήταν πολλά και γνωστά. 
Είναι αυτά που μας οδήγησαν στην κρίση και ένα βήμα πριν από μια εθνική καταστροφή.
Είναι αυτά που συνηγορούν για την αναξιοπιστία και αναποτελεσματικότητα του πολιτικοοικονομικού μας συστήματος. 
Ενός συστήματος παρασιτικού, πελατειακού, που συνεχίζει να παράγει ανισότητες και αδικίες. 
Ενός συστήματος, που συναλλάσσεται με μεγάλα και μικρά κατεστημένα σε βάρος των πολλών. 
Ενός συστήματος, που προσφέρει προνόμια σε ορισμένους και δεν νομοθετεί κανόνες ίδιους για όλους.
Ήταν η διαφθορά και η σπατάλη πόρων για την εξυπηρέτηση ημετέρων και όχι του δημόσιου καλού.
Για αυτό και σήμερα:


Παρά την σημαντική προσαρμογή που πετύχαμε στη διετία 2009-2001, τέσσερα χρόνια μετά δεν υπάρχει ακόμη βεβαιότητα εξόδου από την κρίση. 
Αντίθετα, ακόμη και η συμφωνία που υπέγραψε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πριν λίγες βδομάδες, όχι μόνο δεν περιόρισε την ένταση της αβεβαιότητας που συνεχίζει να κυριαρχεί αλλά ενισχύει την αγωνία και τον προβληματισμό των πολιτών για την επόμενη ημέρα.
Συμπληρώνονται έξι χρόνια από την εκδήλωση της κρίσης.
Της βαθύτερης κρίσης από το 1974.
Όμως όσοι δεν ήθελαν να συγκρουστούν με τα κακώς κείμενα, όσοι δεν τολμούσαν να σπάσουν κατεστημένες αντιλήψεις και πρακτικές, βρήκαν εύκολο εχθρό το μνημόνιο.
Σαν να είχε το μνημόνιο φέρει το κακό ενώ η κρίση έφερε το μνημόνιο.
Αυτό πολλοί, δεξιοί αλλά δυστυχώς και αριστεροί, θέλησαν να το κρύψουν.
Κάνοντας το ατόπημα να ξεκινήσουν έρευνα Εξεταστικής Επιτροπής, από το 2010.
Ξεχνώντας τους πραγματικούς υπαίτιους και τα πραγματικά αίτια.
Ακούω πολλούς να λένε ότι το 2010 δεν ήταν βιώσιμο το χρέος.
Ότι έπρεπε να το κουρέψουμε τότε, αμέσως μόλις ξέσπασε η κρίση.
Εμείς τελικά κάναμε το μεγαλύτερο κούρεμα χρέους στην πρόσφατη ιστορία της ανθρωπότητας.
Γιατί όμως οι ίδιοι αποσιωπούν – συγκαλύπτουν το πως έφτασε το χρέος να είναι μη βιώσιμο;
Ποιος το έφτασε σε αυτό το επίπεδο; 
Δεν είχε ευθύνες η Κυβέρνηση Καραμανλή που παρέλαβε χρέος 180 δις και παρέδωσε χρέος 320 δις;  
Μόνο τον τελευταίο χρόνο, της διακυβέρνησης Καραμανλή, το έλλειμμα ήταν 36 δις Ευρώ. 
Το πρωτογενές έλλειμμα περίπου 25 δις Ευρώ, ήταν ίσο με 10 ΕΝΦΙΑ. 
Η Κυβέρνηση Καραμανλή οδήγησε την οικονομία σε κατάρρευση. Ήταν δέσμια και υπηρέτης της πελατειακής πολιτικής.
Μιας πολιτικής σπατάλης των πόρων του Ελληνικού λαού.
Μιας πολιτικής αδιαφάνειας υπέρ των ημετέρων.
Μιας πολιτικής που φούσκωνε το δημόσιο με κόστος για τον πολίτη.
Μιας πολιτικής που έκρυβε τις αλήθειες και εξαπατούσε την ΕΕ για την πραγματική εικόνα της οικονομίας.
Αποτέλεσμα; Διπλασιασμός σχεδόν του χρέους σε πέντε μόλις χρόνια. 
Η κατάληξη; Αναγκαστικός δανεισμός. 
Μας ρωτάνε ακόμη και σήμερα: 
Γιατί δεν ψάξατε έναν άλλο δρόμο;
Μα γιατί δεν προβληματίζονται – γιατί όσοι κυβέρνησαν μετά το 2011 αφού υπήρχε αυτός ο δρόμος δεν τον αναζήτησαν;
Πήγαμε παντού βρήκαμε κλειστές πόρτες.
Ακόμα και η Ρωσία μας έλεγε «να πάτε στο ΔΝΤ». 
Τώρα μας λένε ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πήγε παντού για στήριξη και βρήκε και αυτή κλειστές πόρτες. 
Για αυτό υπέγραψε το τρίτο Μνημόνιο.
Με μια διαφορά. 
Η κυβέρνηση αυτή είχε έτοιμη μια επιλογή.
Μπορούσε να δανειστεί από τους εταίρους, όπως και τελικά έκανε, αλλά αφού οδήγησε τη χώρα σε περιπέτειες.
Εμείς δεν την είχαμε αυτήν την επιλογή.
Την εξασφαλίσαμε μετά από αγώνες.
Μέχρι την τελευταία στιγμή αρνιόταν η κα Μέρκελ να δημιουργηθεί ο Μηχανισμός Στήριξης. 
Δεν υπήρχε, μας έλεγε, πρόβλεψη στις Συνθήκες.
Και όμως – με αγώνες πείσαμε την Ευρώπη να κάνουμε ένα νέο μηχανισμό – από το μηδέν.
Μας λένε ακόμη και σήμερα: εσείς φέρατε το ΔΝΤ στην Ελλάδα.
Δεν το φέραμε εμείς.
Η Ευρώπη το ήθελε. 
Η Γερμανία το επέβαλε. 
Λέγοντας απλά – δεν συμμετέχουμε με τα χρήματά μας εάν δεν είναι και το ΔΝΤ.
Ας μας πει η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου, γιατί ενώ ξορκίζανε το ΔΝΤ, ενώ καλλιέργησαν το μίσος και τις θεωρίες συνομωσίας, ο Υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης τους, ο κ. Τσακαλώτος, έστειλε επιστολή ζητώντας τη συμμετοχή του; 
Και τελικά, τι πέτυχαν μετά από επτά μήνες αδιέξοδων διαπραγματεύσεων; 
Μετά την αποτυχία να εξασφαλιστεί η πρόσβαση στις αγορές – όπως πέτυχαν η Ιρλανδία και Πορτογαλία – και πάλι, αναγκαστικός δανεισμός. 
Έχοντας στο μεταξύ, κλείσει τις τράπεζες και οδηγήσει σε αδιέξοδο την οικονομία στο όνομα της αποφυγής υφεσιακών πολιτικών.
Αυτή είναι η αλήθεια. 
Ποια η διαφορά ανάμεσα στο 2010 το 2012 και το 2015; 
Εμείς πετύχαμε πολλά σε ασφυκτικό χρόνο και με την απειλή της χρεοκοπίας πάνω από το κεφάλι μας.
Δεν κλείσαμε τράπεζες, δεν επιβάλαμε περιορισμούς στις αναλήψεις, δεν στερήσαμε από τις επιχειρήσεις τη δυνατότητα να κάνουν συναλλαγές ελεύθερα με το εξωτερικό.
Εάν ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ είχαν στηρίξει τότε τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις, εάν όλοι είχαν βάλει πλάτη, τότε – όχι σήμερα που όλοι συναινούν – αλλά στην αρχή, σήμερα θα είμασταν εκτός κρίσης.
Όλα όσα ακούστηκαν στο μεσοδιάστημα, επί πέντε χρόνια, μύθοι και συνωμοσιολογίες . 
Όλα κατέπεσαν. 
Όσοι κατέφυγαν στα ψέματα και καλλιέργησαν μύθους προκειμένου να κερδίσουν πολιτικά οφέλη, βρέθηκαν αντιμέτωποι με τα ψέματα τους. 
Ανακόλουθοι με τις υποσχέσεις τους.
Εκτεθειμένοι εξέθεσαν τον Ελληνικό λαό σε περιπέτειες και αβαρίες. 
Χωρίς λόγο.
Έχτισαν καριέρες και κόμματα επάνω στην διχαστική διάκριση που καλλιέργησαν μεταξύ μνημονιακών και αντιμνημονιακών δυνάμεων.
Αν και κατέρρευσε αυτή η διάκριση -μεταξύ μηνονιακών και αντιμνημονιακών, μαζί κατέρρευσε και η χώρα. 
Κόστισε και κοστίζει στον Έλληνα πολίτη πολύ ακριβά.
Γιατί σήμερα να βρεθούμε με ένα τρίτο μνημονιο;
Να πισωγυρίζουμε πάλι σε ύφεση αντί της ανάπτυξης. 
Να έχουμε capital controls – αυτά που αποφύγαμε το 2010 – γονατίζοντας σήμερα την επιχειρηματικότητα στην χώρα μας. 
Να φοβούνται πάλι οι τράπεζες να δανείσουν.
Να στήνονται συνταξιούχοι στις ουρές.
Να βρισκόμαστε και πάλι με πρωτογενές έλλειμμα αντί πλεονάσματος.
Να φορτώνουμε νέα βάρη στον Ελληνικό λαό;
Πακέτο μέτρων από 1 – 1,5 δις Ευρώ, σχεδόν δεκαπλάσιο, τώρα. 
Γιατί 5 χρόνια θέλησαν να χωρίσουν τους Έλληνες σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς;
Όλα αυτά έγιναν, γιατί βόλευε τις πολιτικές τους φιλοδοξίες για την κατάκτηση της εξουσίας.
Και η ΝΔ αρχικά και ο ΣΥΡΙΖΑ στη συνέχεια, υπηρέτησαν αυτήν την λογική. 
Αυτά πληρώνει σήμερα ο Ελληνικός λαός. 
Την με πάση θυσία αναρρίχησή τους σε θώκους εξουσίας στην πλάτη του Ελληνικού λαού. 
Δικαίωση των θυσιών του Ελληνικού λαού θα έρθει. 
Θα έρθει όμως μόνο εάν γίνουν οι μεγάλες προοδευτικές αλλαγές.
Όταν όλοι θα κατανοήσουν ότι, η κρίση έφερε τα μνημόνια και όχι το αντίθετο.
Όσοι καλλιέργησαν έναν ακήρυχτο εμφύλιο, διχάζοντας τον Ελληνικό λαό, έκαναν έγκλημα.
Πόλωσαν την κοινωνία και συγκάλυψαν το πραγματικό πρόβλημα και τις πραγματικές αιτίες.
Συγκάλυψαν και διαιώνισαν την πελατειακή διαφθορά, την αδιαφάνεια, την αναξιοκρατία, τη σπατάλη, το συγκεντρωτισμό του κράτους, την αβελτηρία της γραφειοκρατίας, την αδυναμία της δικαιοσύνης, την αναλγησία του φορολογικού συστήματος, την αναποτελεσματικότητα του κοινωνικού κράτους, τη βαθιά κρίση του εκπαιδευτικού μας συστήματος.
Συγκάλυψαν την ανάγκη να σπάσουμε ένα οικονομικό σύστημα παρασιτικό και να αναδομήσουμε τον ιστό της οικονομίας βοηθώντας δημιουργικές και παραγωγικές δυνάμεις του τόπου. 
Και ιδιαίτερα τη νέα γενιά.
Ανέτρεψαν ή προσπάθησαν να ανατρέψουν ακόμα και μεγάλες αλλαγές που ξεκινήσαμε, όπως της παιδείας, της διαύγειας, της ανοιχτής διακυβέρνησης, της αξιοκρατίας, της αποκέντρωσης, της πράσινης ανάπτυξης.
Προκάλεσαν τεράστιο κόστος για την χώρα.
Και τώρα, για να δικαιολογηθούν, μιλούν για σκληρές διαπραγματεύσεις και δήθεν διλήμματα εξόδου από το Ευρώ. 
Αυτοί δεν μας έλεγαν ότι, το Ευρώ δεν είναι φετίχ; 
Αυτοί δεν υπόσχονταν άλλους δρόμους; 
Αυτοί δεν μας υπόσχονταν ακόμη και το βράδυ των εκλογών από θέση νικητών ότι τα μνημόνια τελείωσαν; 
Αυτοί, όπως και οι προηγούμενοι, που έταζαν Ζάππεια και 18 δις Ευρώ ισοδύναμα μέτρα. 
Όλα άνθρακες. 
Και το χειρότερο. 
Και οι προηγούμενοι και οι σημερινοί, επέλεξαν ακόμη πιο αυστηρή λιτότητα από αυτήν που αναγκαστήκαμε εμείς να ακολουθήσουμε στην αρχή. 
Μόνο που τότε, εμείς πλέαμε σε αχαρτογράφητα νερά, ενώ αυτοί, γνώριζαν, τα ήξεραν όλα και κατέφυγαν συνειδητά στην υποκρισία και στα ψεύτικα λόγια. 
Και από κοινού, άνοιξαν την πόρτα του πολιτικού θηριοτροφίου, προτρέποντας, όταν δεν συμμετείχαν στην οργάνωση, σε λεκτικές και σωματικές επιθέσεις, με πολλαπλές επιπτώσεις στο κοινωνικό σώμα. 
Πολιτισμικές, κοινωνικές και οικονομικές. 
Αυτές τις τελευταίες, έχει κληθεί ο Ελληνικός λαός να πληρώσει με περισσότερα από 100, αν όχι 150 δις Ευρώ. 
Μόνο και μόνο, για να οικοδομηθούν κυβερνητικές πλειοψηφίες. 
Σε βάρος του εθνικού και δημοσίου συμφέροντος.
Στις πλάτες του Ελληνικού λαού. 
Ακόμη και σήμερα, πορευόμαστε σε εκλογές, για μικροκομματικούς λόγους. 
Ό,τι δηλαδή, με τεράστιο πολιτικό κόστος για την παράταξης μας, θελήσαμε να αποφύγουμε εμείς το 2011. 
Βάλαμε μπροστά το πατριωτικό μας καθήκον, όχι το κομματικό συμφέρον, ούτε και το προσωπικό.
Και σε αντίθεση με ό,τι ακολούθησε μέχρι και σήμερα, δεν υποταχθήκαμε σε συμφέροντα, ούτε και προωθήσαμε χαριστικές ρυθμίσεις. 
Πράξαμε το αυτονόητο. 
Μαζί με όσα ήμασταν αναγκασμένοι να κάνουμε, προωθήσαμε και μια σειρά από μεγάλες μεταρρυθμίσεις. 
Για να αντιμετωπίσουμε τις αιτίες της κρίσης. 
Για να μην πληρώνει ο Ελληνικός λαός τα κακώς κείμενα του πελατειακού κράτους, για να βγάλουμε τους Έλληνες από το βάλτο που τους κρατά καθηλωμένους στο χθες. 
Για να οικοδομήσουμε μια βιώσιμη πορεία για τις υγιείς παραγωγικές και δημιουργικές δυνάμεις του τόπου. 
Τι είδαμε στην πορεία; 
Να αποδομούνται μεταρρυθμίσεις. Ακόμη και  να καταργούνται. Θυμηθείτε μόνο, πόσες φορές και η προηγούμενη και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ επιχείρησαν να καταργήσουν τη διαύγεια. 
Γιατί; 
Γιατί δεν πρέπει να γνωρίζει ο πολίτης που πάνε τα λεφτά του; 
Γιατί δεν πρέπει να γνωρίζει ποιους αφορούν οι αποφάσεις της διοίκησης; 
Τι ήθελαν να κρύψουν; 
Ποια συμβόλαια να ξεπληρώσουν; 
Πλήρης η απουσία μεταρρυθμιστικού πνεύματος. 
Όμως, σε όλα αυτά, δυστυχώς, συνέπραξαν και δικές μας δυνάμεις. 
Αποτέλεσμα;  
Να ταυτιστεί η Παράταξή μας, με τη συντήρηση και με τη δεξιά. 
Τι, αλήθεια, έσπρωξε δικά μας στελέχη να ρίξουν την εκλεγμένη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και να στηρίξουν χωρίς όρους και προϋποθέσεις στη συνέχεια μια κυβέρνηση της δεξιάς. 
Το κακό έγινε. 
Η πόρτα του θηριοτροφείου άνοιξε. 
Και σήμερα όλοι πληρώνουμε τα επίχειρα. 
Αλλά δεν έχουμε όλοι τις ίδιες ευθύνες, ούτε είμαστε όλοι ίδιοι. 
Η πορεία του καθενός αψευδής μάρτυρας.
Αλλά αυτή η πορεία, επιφύλασσε δραματικές επιπτώσεις και για την ίδια την Παράταξή μας. 
Που σήμερα, είναι κατακερματισμένη και δεν συγκινεί τους πολίτες, παρά το γεγονός ότι, οι επιλογές της κυβέρνησής μας ακολουθήθηκαν από όλους στη συνέχεια, δεξιούς και αριστερούς. Μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς.
Από όλους όσοι κυβέρνησαν στη συνέχεια – και με ακόμη πιο σκληρές πολιτικές λιτότητας.
Βέβαια, θα ήταν ιστορικό λάθος, αυτή η δικαίωση των επιλογών που αναγκαστήκαμε να κάνουμε λόγω κρίσης, να θεωρηθεί ότι αφορά τα οράματά μας και τις προοδευτικές μας αντιλήψεις. 



Για εμάς, δικαίωση δεν είναι η υπογραφή μνημονίων από δεξιές ή φερόμενες αριστερές κυβερνήσεις. 
Δικαίωση είναι η κατανόηση των πραγματικού προβλήματος της χώρας. 
Για εμάς, δικαίωση είναι η συλλογική μας απόφαση να αγωνιστούμε για να αντιμετωπίσουμε αυτά τα προβλήματα.
Για εμάς, δικαίωση είναι να ανταποκριθούμε με όρους αλήθειας στο μείζον διακύβευμα της χώρας. 
Να αλλάξουμε εκ βάθρων τη χώρα – για να σταθούμε οριστικά στα δικά μας πόδια. 
Χωρίς μνημόνια και δανειστές. 
Με υπερηφάνεια και αξιοπρέπεια. 
Με μια βιώσιμη οικονομία, που θα προσφέρει βιώσιμες θέσεις εργασίας και ένα μέλλον που μας αξίζει. 
Με ουσιαστικές προοπτικές για τα παιδιά μας. 
Αυτό είναι για εμάς, δικαίωση. 
Και αυτό είναι που μας κάνει τόσο διαφορετικούς και από τη δεξιά και από την αριστερή συντήρηση. 
Αυτό το διακύβευμα που αφορά τη χώρα, είναι για εμάς το μοναδικό μας μάθημα. 
Πριν από τα κόμματα, πριν από τα πρόσωπα. 
Και από την ανταπόκριση μας σε αυτό το διακύβευμα, θα κριθούμε όλοι. 
Πάντα πίστευα και συνεχίζω να πιστεύω, ότι αυτό είναι και το χρέος των προοδευτικών δημοκρατικών και σοσιαλιστικών δυνάμεων του τόπου. 
Είναι δική μας υπόθεση να ανταποκριθούμε στο ιστορικό αίτημα της αλλαγής της χώρας. 
Η Παράταξή μας, έχει προσφέρει πολλά στον τόπο. 
Έχει ταυτιστεί με μεγάλες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις – σε αντίθεση με τη συντήρηση. 
Και έχουμε χρέος, να κάνουμε ό,τι χρειάζεται για να αλλάξουμε τη χώρα εκ βάθρων. 
Για να δώσουμε και πάλι προοπτική και όραμα στους Έλληνες. 
Με την κυβέρνηση Σαμαρά, επιβεβαιώθηκε ότι η δεξιά συντήρηση δεν αλλάζει. 
Με τη σημερινή υποτιθέμενη αριστερή κυβέρνηση Τσίπρα, αποδείχθηκε ότι, δεν μπορεί να δοθεί απάντηση στο αίτημα της οριστικής αλλαγής, που θα φέρει και την οριστική σωτηρία της χώρας.
Γιατί αυτά τα δύο πάνε μαζί.
Αυτοί που ευαγγελίζονταν ότι ανατρέπουν το κατεστημένο των 40 χρόνων της μεταπολίτευσης, υιοθέτησαν στους επτά μήνες εξουσίας τις σκοτεινότερες πρακτικές αυτών των 40 χρόνων και όλα αυτά στο όνομα του νέου. 
Η δεξιά δεν θέλει να αλλάξει την Ελλάδα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να αλλάξει την Ελλάδα.
Εμείς θέλουμε και μπορούμε να συμβάλλουμε στην προσπάθεια για την αλλαγή της χώρας και την οριστική έξοδο από την κρίση. 
Το αποδείξαμε στην πράξη.
Φίλες και φίλοι,
Για πέντε χρόνια βιώσαμε τις συνέπειες μιας χωρίς προηγούμενο βίαιης πολιτικής σύγκρουσης που είχε όλα τα χαρακτηριστικά ενός εμφύλιου πολέμου. 
Σήμερα αυτός ο εμφύλιος άφησε ένα κενό πολιτικής.
Πήγε την χώρα πίσω σε νοοτροπίες και σε απαραίτητες προοδευτικές αλλαγές.
Στόχος τους η νομή της εξουσίας όχι για την πρόοδο του λαού και της  χώρας αλλά για να βολευτούν οι ημέτεροι. 
Όμως το πρόβλημα που έφερε τον Σαμαρά και τον Τσίπρα στην εξουσία παραμένει και η χώρα εξακολουθεί να αδυνατεί να στηριχτεί στις δικές της δυνάμεις. 
Για αυτό φτάσαμε στο τρίτο Μνημόνιο. 
Γιατί δεν έγιναν όσες αλλαγές ήταν αναγκαίες ώστε η χώρα να μπορεί να προσφύγει στις διεθνείς αγορές κεφαλαίου και να εξασφαλίζει από αυτές την κάλυψη των χρηματοδοτικών της αναγκών.
Σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά είναι αναγκαίο να γίνει σοβαρή αξιολόγηση τρίτου μνημονίου για να διασφαλίσουμε ότι θα γίνουν όλες εκείνες οι αλλαγές που στο τέλος της διαδρομής θα βοηθήσουν τη Ελλάδα να βγει από την κρίση. 
Αυτή είναι η τελευταία μας ευκαιρία.  
Άλλη δεν θα υπάρξει. 
Οι καιροί έδειξαν ότι υπήρχε και υπάρχει ανάγκη εθνικής συνεννόησης αντί ψεύτικων υποσχέσεων που καλλιεργούν φρούδες ελπίδες, αποφεύγουν τις αλήθειες των αιτιών που μας οδήγησαν ως εδώ και διαιρούν τον ελληνικό λαό δημιουργώντας εξιλαστήρια θύματα.
Σήμερα είναι αναγκαία μια Εθνική συμφωνία που θα στηρίζεται σε αυστηρές προϋποθέσεις:
Όχι βασισμένη σε ψευτοδιλήμματα, στην ψευδεπίγραφη αντιπαράθεση μνημονιακών αντι-μνημονιακών πολιτικών, αλλά στη συμφωνία για τα πραγματικά αίτια που οδήγησαν στην κρίση και στη διατύπωση προτάσεων για την έξοδο που θα αξιοποιούν τις πραγματικές δυνατότητες της χώρας και των πολιτών της.
Ευρύτατη συναίνεση μπορεί να υπάρξει γύρω από ένα Ελληνικό Σχέδιο. 
Σχέδιο που θα στηρίξει τις  δημιουργικές δυνάμεις του τόπου – όχι οι δυνάμεις που ενέπαιξαν τον ελληνικό λαό, όχι στις δυνάμεις που δεν χτίζουν σε αλήθειες.
Σχέδιο που θα απελευθερώνει από αβελτηρίες ενός συγκεντρωτικού κράτους και ενός πελατειακού συστήματος. 
Αυτό που καθηλώνει την πρωτοβουλία, την κοινωνία των πολιτών, την νέα γενιά.
Η νέα γενιά πρέπει να μπει μπροστά στον αγώνα – όχι μίσους και πίκρας,  ούτε παραίτησης, ούτε αναζήτησης αποδιοπομπαίων τράγων – που επίσης ισοδυναμεί με παραίτηση. 
Πρέπει να μπει μπροστά στο αγώνα αποκάλυψης της αληθείας αλλά και των πολλών δυνατοτήτων της χώρας και της νεολαίας.
Και να συμβάλλει σε μια δημιουργική Ελλάδα.
Οι προοδευτικές δυνάμεις του τόπου, οφείλουν να πράξουν το καθήκον τους. 
Με όρους πολιτικούς, με αρχές και αξίες – ως τα μοναδικά προαπαιτούμενα. 
Όχι με την επίκληση ζητήματων που δεν αφορούν τους Έλληνες, τη χώρα, τις δημοκρατικές και σοσιαλιστικές μας αξίες. 
Οι πολιτικές μας επιλογές πρέπει να ανταποκρίνονται σε συγκεκριμένα αιτήματα:
  • Την ανάγκη εθνικής συνεννόησης – να αθροίσουμε τις δυνάμεις του Ελληνισμού.
  • Την ανάγκη καθαρών θέσεων, διακριτών, που να οριοθετούν την διαφορετικότητά μας από τη συντήρηση. 
  • Την ανάγκη να εκφραστούν οι προοδευτικοί πολίτες συγκροτημένα, ενωμένα και συμμετοχικά.
  • Την ανάγκη να εγγυηθούν οι προοδευτικές δυνάμεις την προώθηση μεγάλων αλλαγών και μεταρρυθμίσεων και στην Ευρώπη, που πρέπει να αναζητήσει το νέο ευρωπαϊκό της όραμα.
  • Την ανάγκη οικοδόμησης συμμαχιών διεθνώς, επί τη βάση των αρχών του ΔΔ, σε στέρεα βάση, όχι ευκαιριακή και με γνώμονα την προώθηση των συμφερόντων της χώρας, αλλά και με σεβασμό προς όλους τους διεθνείς εταίρους. 
Ανασύνταξη της προοδευτικής παράταξης
Για τον λόγο αυτό χρειάζεται η ανασύνταξη και η ριζική ανανέωση του χώρου του δημοκρατικού σοσιαλισμού.
Ώστε να αποτελέσει ισχυρή δύναμη ανατροπής κατεστημένων αντιλήψεων και πρακτικών.
Να αποτελέσει μοχλό ριζικών αλλαγών σε θεσμούς και λειτουργίας του κράτους.
Για μια λειτουργική συμμετοχική δημοκρατία.
Να ολοκληρώσει ένα έργο που ξεκίνησε και σταμάτησε απότομα.
Πρέπει να δημιουργηθεί μια ΣΥΜΜΑΧΙΑ δυνάμεων που έχουν την γνώση την πείρα αλλά προ πάντων την βούληση να συγκρουστούν με τα κακώς κείμενα αλλά και να υπηρετήσουν αλήθειες. 
Συμπαραστεκόμενοι στον Ελληνικό λαό, όχι με ψεύτικες υποσχέσεις αλλά με προτάσεις ρεαλιστικές, όσο και οραματικές.
Θέτοντας τον Ελληνικό λαό ως υποκείμενο, ενεργό φορέα της αλλαγής, συμμέτοχο και όχι ακολούθημα κάθε λαϊκιστή πολιτικού που αναρριχάται στην πλάτη του.
Μια τέτοια ΣΥΜΜΑΧΙΑ μπορεί να υπάρξει αν συνεργαστούν δυνάμεις δημοκρατικές, προοδευτικές, οικολογικές, σοσιαλιστικές, πολιτικά φιλελεύθερες.
Η ΝΔ δεν θέλει να αλλάξει την Ελλάδα ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να αλλάξει την Ελλάδα.
Εγώ έκανα πρόταση για εκλογική σύμπραξη.
Για αξιόπιστη κυβερνητική προοπτική.
Αλλά με προοδευτικό πρόσημο.
Με ξεκάθαρο κυβερνητικό προοδευτικό σοσιαλιστικό πρόγραμμα για το αύριο.
- Κάποιοι θεωρούν ακόμα ότι το πρόβλημα είναι προσωπικό. Ή εγώ ή αυτός.
  • Εγώ είπα ξεκάθαρα:
- Και εμείς και αυτοί.
- Αλλά με καθαρές λύσεις.
- Δεν μπορεί να είναι δεκανίκι της ΝΔ το ΠΑΣΟΚ
- Υποψήφιος Πρωθυπουργός του ΠΑΣΟΚ, δεν μπορεί να είναι ο Μεϊμαράκης
- Έθεσα το ερώτημα: Θα συνεχιστεί η σύγκρουση ή όχι;
- Ο χώρος μας θα έπρεπε να είναι εδώ, ενωμένος, δυνατός, με καθαρή πολιτική προοδευτική και σοσιαλιστική κατεύθυνση.
- Θα έπρεπε να αφήσουμε πίσω αυτά που μας χωρίζουν.
- Φαίνεται ότι κάποιοι δεν θέλουν να ξεχάσουν – ότι εγώ έφυγα από το κόμμα ενώ με κάθε τρόπο μας έδιωχνε.
Και εγώ δεν μπορώ να ξεχάσω, ποιος και πως έριξε την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.
Πρότεινα όμως, να τα αφήσουμε πίσω μας, γιατί αν συνεχίσω να μιλάω για αποστασία και αυτοί για το ΚΙΝΗΜΑ, τότε απλά θα ανακόψουμε την προοπτική για τον χώρο μας.
Το να φύγω εκείνη τη στιγμή ήταν ότι πιο ευγενικό μπορούσα να κάνω.
Κανονικά θα έπρεπε να είχα διώξει τους αποστάτες όταν ήμουν Πρωθυπουργός, όπως έκανε ο Τσίπρας.
Και να ερευνηθεί το βρώμικο 2011, όπως το βρώμικο 1989.
Μπορεί να έριξαν την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αλλά κανείς δεν μπορεί να μας εμποδίσει να ξαναχτίσουμε ενωμένοι το σπίτι μας.
Η Ελλάδα βρίσκεται σε αδιέξοδα.
Η ΝΔ θέλει να μας γυρίσει πίσω και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να κυβερνήσει.
Όμως δεν έχει νόημα ύπαρξης το ΠΑΣΟΚ εάν δεν έχει πρόταση προοδευτικής δημοκρατικής διακυβέρνησης.
Πρότεινα – Ένα προοδευτικό ελληνικό σχέδιο μπορεί να είναι η βάση για να σταματήσει η διχόνοια μεταξύ μας – και να ξαναγεννηθεί η δημοκρατική παράταξη. 
Είπα – Τη λύση οφείλουμε να τη βρούμε εμείς.
Δεν θα μας επιβάλλουν τα συμφέροντα τι θα κάνουμε.
Ο κόσμος μας θα αποφασίσει.
Εγώ δέχομαι να τα ξεχάσω όλα.
Γιατί δεν επιτρέπεται η πρότασή μας να είναι, να ξανακυβερνήσει η δεξιά.
Σαφής η πρότασή μου.
Ενώνουμε τις δυνάμεις.
Χωρίς προαπαιτούμενα.
Με προοδευτικό πρόγραμμα.
Με πρόταση διακυβέρνησης – όλοι μαζί.
Μια μεγάλη παράταξη – όλοι μαζί.
Ενωμένη, δυνατή.
Με πρώτο βήμα έναν εκλογικό συνασπισμό.
Εάν δεν θέλουν ας αρνηθούν.
Καθαρά.
Όχι με παιχνίδια κάτω από τη μέση.
Και ο καθένας ας αναλάβει τις ευθύνες  του για το μέλλον του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού και για αυτό της χώρας. 
Εγώ δέχτηκα να φύγω από Πρωθυπουργός – το ξέρετε.
Για μένα, δεν είναι και ποτέ δεν ήταν η εξουσία αυτοσκοπός.
Για αυτό ήθελα να αποφασίσετε εσείς για την πρόταση που μας έχει γίνει.
Της αυτοδιάλυσης του Κινήματος και της μη συμμετοχής μου στις εκλογές.
Και θα είμαι έτοιμος να υπηρετήσω όποια σας απόφαση.
Αν αυτό πράγματι μας δίνει δυνατότητες και ενότητας και νίκης και προοδευτικής κυβέρνησης.
Θέλω να αποφανθείτε εσείς.
Αν η απόφασή σας είναι ότι, θεωρούμε αδικαιολόγητους τους όρους και τακτικισμούς του σημερινού ΠΑΣΟΚ, τότε έχουμε τα επόμενα βήματα να αποφασίσουμε:
Να συνεχίσουμε την προσπάθεια συνεργασίας με ευρύτερες δυνάμεις του δημοκρατικού σοσιαλισμού.
Ενώνοντας όσους έχουν την βούληση να μην παίζουν μικροκομματικά παιχνίδια αλλά είναι έτοιμοι να συγκρουστούν με τα κακώς κείμενα, να συνεχίσουν τις μεταρρυθμίσεις τις προοδευτικές που ξεκινήσαμε και δεν ολοκληρώσαμε.
Ευρύτατη συναίνεση μπορούσε να υπάρξει γύρω από ένα Ελληνικό Σχέδιο. 
Σχέδιο που θα στηρίξει τις  δημιουργικές δυνάμεις του τόπου – όχι τις δυνάμεις που ενέπαιξαν τον Ελληνικό λαό, όχι τις δυνάμεις που δεν χτίζουν σε αλήθειες. 
Σχέδιο που θα απελευθερώνει από αβελτηρίες ενός συγκεντρωτικού κράτους και ενός πελατειακού συστήματος. 
Αυτό που καθηλώνει την πρωτοβουλία, την κοινωνία των πολιτών, τη νέα γενιά.
- Απαραίτητο είναι να κατοχυρωθούν, να συνεχισθούν και να ολοκληρωθούν, οι μεγάλες θεσμικές αλλαγές που ξεκίνησαν το 2009-11.
Όπως της διαύγειας, της αξιοκρατίας, της ανοιχτής διακυβέρνησης, της αλλαγής στην παιδεία, της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, της αποκέντρωσης εξουσιών και πόρων στην περιφέρεια, της ομαλής ένταξης μεταναστών στην Ελληνική κοινωνία, της οργάνωσης ενός διαφανούς, αποτελεσματικού και δίκαιου φορολογικού συστήματος, των τομών στη Δικαιοσύνη, ώστε να λειτουργεί σωστά και να αποδίδει το δίκιο μέσα σε τακτό χρονικό διάστημα, την αλλαγή του πολιτικού συστήματος, ώστε να απεξαρτηθεί από δουλείες και πελατειακές υποχρεώσεις που υπονομεύουν το δημόσιο καλό.
Αλλαγές που θα εμβαθύνουν τη συμμετοχική δημοκρατία και θα παρέχουν όλο και περισσότερο τη δυνατότητα στον Πολίτη να καταθέτει άμεσα τις απόψεις και τις προτάσεις του, αλλά και να αποφασίζει κυρίαρχα και αδιαμεσολάβητα τόσο για μείζονα ζητήματα, όσο και για θέματα της καθημερινότητάς του.
- Απαραίτητο είναι να γίνουν όλες οι αλλαγές που θα προσελκύσουν σοβαρές επενδύσεις, για τομείς όπως της πράσινης ανάπτυξης, της ανανεώσιμης ενέργειας, της ποιοτικής στροφής στον τουρισμό (εκπαιδευτικό, ευζωίας, θεραπευτικό, κλπ), ιχθυοκαλλιεργειών, διατροφής, βιοτεχνολογίας και ψηφιακών εφαρμογών.
Οι ιδιωτικοποιήσεις να γίνουν με τρόπο που θα δημιουργούν νέες επιχειρηματικές συμμαχίες, θα φέρνουν τεχνογνωσία, θα προστατεύονται οι φυσικοί πόροι και η δυνατότητα να αξιοποιούμε τον πλούτο μας για το δημόσιο καλό.
- Ζήτημα πρωτεύον, η αντιμετώπιση της ανεργίας, ιδιαιτέρως των νέων, με καινοτόμες πολιτικές, αλλά και με τη διαμόρφωση των απαραίτητων θεσμικών εργαλείων για μια εναλλακτική ανάπτυξη, με πράσινο και βιώσιμο πρόσημο. 
Όπως και η κατ” απόλυτη προτεραιότητα αντιμετώπιση των μεγάλων ανισοτήτων και της φτώχειας. 
Απαιτείται όχι μόνον η ύπαρξη πολιτικών εκ μέρους της πολιτείας αλλά και η αναγκαία κινητοποίηση της κοινωνίας των πολιτών, προς αυτήν την κατεύθυνση. 
Αυτό δεν σημαίνει την παραίτηση της πολιτείας από τις ευθύνες και τις υποχρεώσεις της, αλλά την αδήριτη ανάγκη να οικοδομήσουμε μια κοινωνία αλληλεγγύη και ευαισθησίας. 
- Η χώρα απαιτείται να πάρει πρωτοβουλίες για την ειρήνη στην ευρύτερη περιοχή που σπαράσσεται από εμφυλίους και συγκρούσεις. 
- Ο ρόλος μας στην Ευρώπη για την αντιμετώπιση του προσφυγικού κύματος που όλο και θα εντείνεται, πρέπει να είναι καθοριστικός και ενεργός.
Η προσέγγιση του μεγάλου αυτού ζητήματος δεν μπορεί να ταυτιστεί με αδιέξοδες πολιτικές του τύπου «χτίζουμε τείχη». 
Μια νέα ευρωπαϊκή πολιτική απαιτείται σήμερα. Πολιτική που θα εντάσσει σωστά τα προσφυγικά κύματα στην Ένωση χωρίς να δημιουργούνται ρατσιστικά και ξενοφοβικά σύνδρομα.
- Το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής είναι κρίσιμο για την Ελλάδα, τη Μεσόγειο και την Ευρώπη.
Η χώρα μας πρέπει να βρίσκεται στην πρωτοπορία μιας εναλλακτικής αναπτυξιακής πορείας, που αξιοποιεί όλες τις νέες τεχνολογίες για μια ποιοτική και πράσινη ανάπτυξη.
Ο λόγος και η παρουσία μας στα διεθνή φόρα το 2015, πρέπει να είναι ισχυρός.
- Η συμμετοχή μας στην ΕΕ και την Ευρωζώνη, πρέπει να ακολουθηθεί από μια συστηματική προσπάθεια αλλαγών στις πολιτικές και τις συνθήκες για μια Ευρώπη αλληλεγγύης, βιώσιμης ανάπτυξης, εκπαίδευσης και έρευνας, στήριξης νέων επιχειρηματικών σχημάτων – όπως της κοινωνικής επιχειρηματικότητας, των συνεταιριστικών σχημάτων κλπ.
- Οι βασικές αρχές της ελευθερίας, της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της αντιμετώπισης με ισοτιμία και σεβασμό των επιλογών κάθε ατόμου – φιλοσοφικών, ιδεολογικών, πολιτικών, ταυτότητας, σεξουαλικών κλπ.

Διαδικασίες εκλογικής σύμπραξης
Στο πλαίσιο αυτών των θέσεων καταθέτουμε και την πρότασή μας για εκλογική συμπόρευση κομμάτων, κινήσεων και προσωπικοτήτων του προοδευτικού χώρου και μάλιστα, ως την αρχή μόνον για την ενότητα των προοδευτικών δυνάμεων του τόπου.
Η προεκλογική συνεργασία πρέπει να θεωρηθεί το πρώτο βήμα μιας διαδικασίας σύγκλισης του ευρύτερου προοδευτικού χώρου του δημοκρατικού σοσιαλισμού.
Η πρωτοβουλία για την ανασύσταση του προοδευτικού χώρου σε μια πολιτική και κομματική έκφραση αφορά τους πάντες – χωρίς αποκλεισμούς και προαπαιτούμενα”.
Εάν όπως διαφαίνεται υπάρξει αποτυχία της προσπάθειας να συνεννοηθούν όλες οι δυνάμεις του δημοκρατικού σοσιαλισμού και να συμπράξουν στα πλαίσια ενός εκλογικού συνασπισμού, παρά τη δική μας ειλικρινή και έντιμη στάση, ένα ερώτημα διατυπώνεται δημοσίως: 
Το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών θα συμμετάσχει στις εκλογές;
Έχει τις δυνατότητες να ανταποκριθεί σε μια δύσκολη πρόκληση;
Το ερώτημα διατυπώνεται από κάποιους με υποκρισία. 
Κυρίως από αυτούς που ευθύνονται για την υπονόμευση της συμπαράταξης των προοδευτικών δυνάμεων, γιατί έχουν κατά νου να λεηλατήσουν τον πολιτικό μας χώρο
Τις δυνάμεις που στήριξαν το Κίνημα τον Ιανουάριο του 2015 αλλά και αυτούς που σήμερα ξανακοιτάζουν πίσω.
Σε κάποιες άλλες περιπτώσεις διατυπώνεται με δολιότητα.
Από όσους βαθύτατα επιθυμούν να απαλλαγούν από μια φωνή αλήθειας.
Από ένα πολιτικό κίνημα που δεν είναι ελεγχόμενο από οικονομικά συμφέροντα.
Βρέθηκα τούτες τις ημέρες μπροστά σε κρίσιμα διλήμματα και αποφάσεις. 
Υπάρχουν στιγμές στη ζωή μας που είναι οριακές. 
Στιγμές που καλείσαι να ζυγίσεις και να μετρήσεις ευθύνες, συνθήκες, ανθρώπινες αντοχές, ελπίδες και δυσκολίες.
Έκρινα ότι δεν πρέπει να αφήσουμε μόνους και μετέωρους όλους  εκείνους τους πολίτες, που κάτω από αντίξοες συνθήκες μας τίμησαν στις εκλογές του περασμένου Ιανουαρίου. 
Έκρινα ότι δεν δικαιούμαστε να είμαστε απόντες τώρα που διαρκώς και περισσότεροι πολίτες συνειδητοποιούν ποια είναι η αλήθεια για την κρίση.
Ποιοι ήταν χρήσιμοι στην εθνική προσπάθεια για την αντιμετώπιση των πελώριων προβλημάτων και ποιοι ήταν απλώς δημαγωγοί ή τυχοδιώκτες.
Έχω την ευθύνη να δώσω τη μάχη.
Έχουμε την ευθύνη να την δώσουμε όλοι μαζί, συστρατευόμενοι και αλληλέγγυοι ο ένας προς τον άλλον μέσα στο Κίνημα, τον αγώνα για την πατρίδα που υποφέρει. 
Για τον Ελληνικό λαό που αγωνιά για το μέλλον του, καθώς βλέπει ότι όλοι αυτοί που κατά καιρούς του πρόσφεραν ελπίδα  είναι και αυτοί που την ματαιώνουν και τη διαψεύδουν.
Έχω την ηθική και πολιτική ευθύνη να υπερασπισθώ την αλήθεια για το έργο της κυβέρνησής μας την περίοδο 2009-2011, να υπερασπισθώ την τιτάνια προσπάθειά μας να ανοίξουμε έναν δρόμο για να διαβούμε την κρίση, δρόμο που τελικά όλοι ακολούθησαν, παρότι μας λοιδόρησαν, παρότι λυσσαλέα μας αντιπολιτεύθηκαν, παρότι μας σταύρωσαν με λόγους και πράξεις. 
Από τον Σαμαρά μέχρι τον Τσίπρα.
Έχω, όμως, κυρίως την ηθική και πολιτική ευθύνη να προτείνω μαζί με όλους τους συναγωνιστές μου, ένα ολοκληρωμένο Εθνικό Σχέδιο για την ανασυγκρότηση της χώρας μας. 
Σχέδιο για τη δημιουργία μιας νέας παραγωγικής βάσης που θα δώσει ώθηση στην ανάπτυξη, ένα Σχέδιο για ριζικές αλλαγές στη διοίκηση, τη Δικαιοσύνη, την παιδεία και τους πολιτικούς θεσμούς. 
Να προτείνουμε ένα Εθνικό Σχέδιο που υπερβαίνει τις ρυθμίσεις του μνημονίου, γιατί απλά το μνημόνιο δεν απαντά στις αιτίες της κρίσης.
Επιθυμώ να καταστήσω σαφές ότι ο αγώνας μας δεν θα είναι εύκολος. 
Καλούμαστε να δώσουμε μια μάχη χωρίς οικονομικούς πόρους, γιατί δεν εξαρτόμαστε από κανέναν.
Εξοστρακισμένοι από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, γιατί δεν είμαστε αρεστοί και βολικοί. 
Καλούμαστε να δώσουμε μια μάχη, ενώ είμαστε δυσφημισμένοι από ανίερες επιθέσεις εδώ και χρόνια.
Από δημαγωγικές επιθέσεις και συνειδητή στρέβλωση της αλήθειας. 
Είμαστε αυτοί που σηκώσαμε στους ώμους μας την εθνική ευθύνη, αλλά οι πολίτες δυσκολεύονται ακόμη να το αναγνωρίσουν, γιατί έπεσαν θύματα μιας ανελέητης προπαγάνδας κομμάτων και προσώπων διψασμένων για την εξουσία ή καρφωμένων σε ιδεοληπτικές εμμονές.
Αυτές τις δυσκολίες θέλω να υπολογίσετε καλά. 
Θέλω να ξέρετε ότι θα έχουμε απέναντί μας έναν ανελέητο πόλεμο. 
Θέλω να ξέρετε ότι θα δώσουμε τις μάχες με άδειες τσέπες, με ξύλινα σπαθιά, αλλά με ατσάλινο λόγο.
Θέλω και να αποφανθείτε σήμερα, εδώ, θαρρετά και με ειλικρίνεια, γιατί ο αγώνας μας πρέπει να πετύχει. 
Κι αν είστε αποφασισμένοι να αγνοείστε τις δυσκολίες και τα λιγοστά μέσα που διαθέτουμε, τότε να ξέρετε πως διπλά θα τιμήσουμε την εντολή που θα μας δώσετε, γιατί θα ξέρουμε πως συνειδητά αποφασίσατε και όχι από πρόσκαιρο ενθουσιασμό.

Ψάξε στην Εφημερίδα efhmeris.blogspot.com

wibiya widget

There was an error in this gadget